Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2013 r., IV KK 305/13

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2013 r., IV KK 305/13

Tekst

1 Sygn. akt IV KK 305/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 29 października 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Kazimierz Klugiewicz

5 SSN Michał Laskowski

6 Protokolant Dorota Szczerbiak

7 po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 29 października 2013 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,

8 w sprawie R. P.

9 skazanego z art. 286 § 1 k.k. i innych

10 kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w T.

11 z dnia 18 listopada 2011 r.,

12 zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w T.

13 z dnia 21 marca 2011 r.,

14 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi

15 Okręgowemu do ponownego rozpoznania w postępowaniu

16 odwoławczym.

Uzasadnienie

17 Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 21 marca 2011 r., uznał oskarżonego R.P.

18 za winnego popełnienia czynów, zarzuconych mu w punktach I, II i IV aktu 2

19 oskarżenia, stanowiących występki z art. 286 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art.64 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i za przypisane przestępstwa, na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności. Nadto, uznał tego oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego w punkcie III aktu oskarżenia, stanowiącego występek z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to, na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności. W miejsce kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec R. P., Sąd wymierzył za zbiegające się przestępstwa karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania oraz zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych.

20 Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego.

21 Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 18 listopada 2011 r.:

22 I. Zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

23 1. wymierzoną oskarżonemu R. P. w ustępie III karę pozbawienia wolności obniżył do 6 miesięcy;

24 2. uchylił ustęp IV i na mocy art. 85 k.k. i 86 § 1 k.k. w miejsce kar pozbawienia wolności, orzeczonych wobec oskarżonego R. P., za zbiegające się przestępstwa, wymierzył mu karę łączną 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności.

25 II. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy i zwolnił oskarżonego od ponoszenia opłaty za drugą instancję.

26 Kasację od prawomocnego wyroku wniósł obrońca oskarżonego.

27 Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 24 maja 2012 r., oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną.

28 Obecnie, kasację od wyroku sądu odwoławczego, na korzyść skazanego R.

29 P., wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich, który zaskarżył powyższy wyrok w całości. Zarzucając:

30 3

31 „rażące i mogące mieć istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa karnego procesowego, to jest art. 450 § 3 k.p.k., art. 453 § 2 i 3 k.p.k. oraz art. 6 k.p.k., polegające na braku zawiadomienia oskarżonego o terminie rozprawy odwoławczej w następstwie błędnego uznania przez sąd, że został on prawidłowo powiadomiony na adres domowy, podczas gdy w tym czasie był pozbawiony wolności, co skutkowało przeprowadzeniem rozprawy apelacyjnej bez jego udziału, jedynie w obecności jego obrońcy, co naruszyło prawo oskarżonego do obrony”, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

32 Zarzut podniesiony w kasacji obrońcy nie był tożsamy z zarzutem niniejszej kasacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

33 Kasacja Rzecznika Praw Obywatelskich jest zasadna w stopniu oczywistym, co uprawniało do jej uwzględnienia na posiedzeniu na podstawie art. 535 § 5 k.p.k. Rację ma skarżący, że oskarżony R.P. nie został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy odwoławczej, a więc wskazane orzeczenie Sądu Okręgowego w T. wydane zostało z rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego, wymienionych w zarzucie kasacji.

34 Z akt sprawy wynika, że Sąd Okręgowy wyznaczając rozprawę apelacyjną, zawiadomienia o jej terminie skierował na adres domowy oskarżonego.

35 Wyznaczona na termin 29 września 2011 r. rozprawa została na wniosek obrońcy odroczona, kolejne zawiadomienie o nowym terminie rozprawy w dniu 18 listopada 2011 r. również zostało wysłane oskarżonemu na jego adres domowy. Oba te zawiadomienia odebrała matka oskarżonego. To skutkowało, że w dniu 18 listopada 2011 r., na rozprawie Sąd odwoławczy uznał oskarżonego za prawidłowo zawiadomionego i sprawę rozpoznał jedynie w obecności jego obrońcy.

36 Tymczasem, oskarżony R. P. od 24 maja 2011 roku przebywał i nadal przebywa w Zakładzie Karnym w T. (pismo CZSW z 12 sierpnia 2013 r. dołączone do kasacji). Zauważyć należy, że Sąd Okręgowy nie wykorzystał informacji Komendy Głównej Policji z dnia 20 lipca 2011 r., znajdującej się w aktach, do ustalenia aktualnego miejsca pobytu oskarżonego, a tym samym do ustalenia aktualnego adresu dla doręczeń oskarżonemu korespondencji. Z pisma KGP wynikało, że 4

37 prowadzone są czynności w ramach śledztwa nadzorowanego przez Prokuraturę Rejonową, w toku którego zatrzymany został R.P. (k. 2705 tom XIV).

38 Stwierdzone uchybienie mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku i dlatego zaszła konieczność jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym (por. wyroki SN: z dnia 2 grudnia 1999 r., V KKN 457/98, LEX nr 39824; z dnia 8 marca 2006 r., II KK 204/05, OSNKW 2006, nr 5, poz. 49).

39 Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.