Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2012 r., IV KK 237/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2012 r., IV KK 237/12

Tekst

1 Sygn. akt IV KK 237/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 października 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Piotr Hofmański

5 na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

6 po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 17 października 2012 r., sprawy J. F.,

7 skazanego z art. 148 § 1 k.k. i 263 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego

8 od wyroku Sądu Apelacyjnego

9 z dnia 30 marca 2012 r.,

10 zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego

11 z dnia 19 sierpnia 2011 r.,

12 p o s t a n o w i ł :

13 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną,

14 2. zwolnić skazanego od zapłaty kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

15 Kasacja obrońcy jest bezzasadna w stopniu oczywistym.

16 Jedyny zawarty w kasacji zarzut naruszenia zakazu dowodowego z art. 171 § 5 k.p.k., poprzez posłużenie się przy dokonywaniu ustaleń faktycznych wynikiem badań wariograficznych, jest, prostym powieleniem zarzutu z apelacji obrońcy. W związku z powiązaniu tego zarzutu z zarzutem naruszenia przez sąd odwoławczy art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. zauważyć należy, że sąd odwoławczy odniósł 2

17 się obszernie i przekonująco do tego zarzutu w uzasadnieniu wyroku wydanego w drugiej instancji, w konsekwencji czego podnoszenie tej kwestii w kasacji jest jedynie próbą dublowania kontroli instancyjnej, czemu postępowanie kasacyjne w pewnością nie może służyć.

18 Zarzut ten jest zresztą niezasadny, gdyż obowiązujący k.p.k. zakazuje stosowania środków technicznych służących kontrolowaniu reakcji organizmu, w tym wariografu, tylko w związku z przesłuchaniem. Zaś przepis w art. 199a dopuszcza możliwość posłużenia się w procesie karnym badaniami wariograficznymi przeprowadzonymi w ramach zleconej ekspertyzy przez biegłego za zgodą oskarżonego (spełnienie tych warunków jest w sprawie poza sporem). Takie zapatrywanie akceptowane jest w literaturze (zob. T. Grzegorczyk. Komentarz do kodeksu postępowania karnego i ustawy o świadku koronnym, Warszawa 2011; L. K. Paprzycki, Komentarz do kodeksu postępowania karnego, Warszawa 2010). Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.