Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2010 r., IV CZ 92/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2010 r., IV CZ 92/10

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 92/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 4 listopada 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Jan Górowski (przewodniczący)

5 SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

6 SSN Bogumiła Ustjanicz

7 w sprawie z powództwa Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - Kredytowej (…) w W. przeciwko Krajowej Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo - Kredytowej w S.

8 o nakazanie,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 listopada 2010 r., zażalenia strony powodowej

10 na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 czerwca 2010 r., sygn. akt I ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

11 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 28 czerwca 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną powódki od wyroku tego Sądu z dnia 27 października 2009 r. Podkreślił, że powódka nie uzupełniła w wyznaczonym terminie skargi kasacyjnej w zakresie oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia.

12 Powódka w zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego podkreśliła, że jej roszczenie ma charakter niemajątkowy i w związku z tym nie można oznaczyć wartości przedmiotu zaskarżenia.

13 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

14 2

15 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie spór dotyczy żądania powódki – spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej – nakazania Krajowej Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej wydania fachowego zalecenia, opinii lub porady na podstawie art. 35 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1995 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 1996 r. Nr 1, poz. 2 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, Kasa Krajowa prowadzi działalność na rzecz swoich członków, a w szczególności zapewnia doradztwo prawne, organizacyjne i finansowe. Spór na tle tego przepisu między Kasą Krajową i zrzeszoną w niej kasą spółdzielczą dotyczy stosunku członkostwa w Kasie Krajowej, który to stosunek prawny ma charakter niemajątkowy. Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 39815 § 1 w związku

16 z art. 3941

17 § 3 k.p.c.).