Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2008 r., IV CZ 88/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2008 r., IV CZ 88/08

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 88/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 7 listopada 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

5 SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

6 SSN Katarzyna Tyczka-Rote

7 w sprawie z wniosku I. K.

8 przy uczestnictwie A. S.

9 o zniesienie współwłasności,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 listopada 2008 r., zażalenia uczestniczki postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 sierpnia 2008 r., sygn. akt V Ca (…),

11 uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

12 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2008 r. Sąd Okręgowy w S.

13 odrzucił skargę kasacyjną uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 24 kwietnia 2008 r. wydanego w sprawie o zniesienie współwłasności. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wyjaśnił, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zawiera wniosku o uchylenie lub o uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.

14 W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego adwokat reprezentujący powoda wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, nie zarzucając jednak naruszenia żadnych przepisów. W uzasadnieniu wskazał, że na jednym druku skargi kasacyjnej dopisał odręcznie „i uchylenia postanowienia”, jednakże w wyniku pomyłki w biurze kancelarii wysłano skargę kasacyjną z taką odręczną adnotacją i dwa odpisy 2

15 niepoprawione. Podkreślił w związku z tym, że oryginał skargi przeznaczony dla Sądu zawiera wszystkie wymagania formalne w rozumieniu art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c., a

16 ewentualne braki w odpisach skargi kasacyjnej powinny być uzupełniane w trybie art. 398 § 2 k.p.c.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu z tego powodu, że w aktach sprawy rzeczywiście znajduje się oryginał skargi kasacyjnej z dopiskiem ręcznym „i uchylenia postanowienia”. Sąd Apelacyjny powinien zatem wyjaśnić tę okoliczność. Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 39815 § 1 zdanie

19 pierwsze w zw. z art. 3941

20 § 3 k.p.c.).