Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2015 r., IV CZ 57/15

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2015 r., IV CZ 57/15

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 57/15

POSTANOWIENIE

2 Dnia 25 listopada 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

5 SSN Irena Gromska-Szuster

6 SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa D. J.

8 przeciwko E. J.

9 o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2015 r.,

11 zażalenia powoda

12 na postanowienie Sądu Apelacyjnego

13 z dnia 2 czerwca 2015 r.,

14 1) oddala zażalenie,

15 2) przyznaje od Skarbu Państwa Sądu Apelacyjnego

16 adwokatowi P. L. kwotę 720 (siedemset dwadzieścia) złotych podlegającą powiększeniu o podatek od towarów i usług (VAT), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

17 2

18 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 30 października 2014 r., ponieważ mimo upływu tygodniowego terminu przewidzianego w art. 112 ust. 3 u.k.s.c. od doręczenia jego pełnomocnikowi postanowienia z dnia 12 maja 2015 r., oddalającego wniosek o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej, opłata w wysokości 867 zł nie została uiszczona. Przyczyną oddalenia wniosku było niewykazanie przez powoda, że nie jest w stanie ponieść opłaty bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Złożone oświadczenie nie określało jego rzeczywistej sytuacji majątkowej, w odniesieniu do udziałów i prowadzonej działalności w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością C. i P.. Niezależnie od tego Sąd uznał, że nawet podana przez powoda wysokość wynagrodzenia zezwalała uregulowanie wymaganej opłaty.

19 Powód w zażaleniu zarzucił naruszenie art. 102 ust. 1 u.k.s.c. przez przyjęcie, że był w stanie uiścić wymaganą opłatę, chociaż ponosi wysokie koszty utrzymania drugiej córki, chorej na mukowiscydozę. Spłaca kredyt pobrany na pokrycie kosztów zakupu dla niej kamizelki oscylacyjnej i zadłużenie związane z wysokimi kosztami jej leczenia. Partycypuje w kosztach utrzymania drugiej córki. Wynagrodzenie w wysokości 1464 zł miesięcznie nie wystarcza na pokrycie wszystkich wydatków. Domagał się rozpoznania także postanowienia oddalającego wniosek o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej, uwzględnienia tego wniosku oraz uchylenia zaskarżonego postanowienia.

20 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

21 Rozpoznanie zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu nieuiszczenia opłaty sądowej obejmuje także, na wniosek strony, kontrolę postanowienia tego sądu o oddaleniu wniosku o zwolnienie strony od tej opłaty. Nie wchodzi jednak w zakres tej kontroli merytoryczne rozpoznawanie przez Sąd Najwyższy wniosku strony.

22 Zgodnie z 102 ust. 1 i 2 u.k.s.c., strona domagająca się zwolnienia od kosztów sądowych zobowiązana jest do wykazania, w złożonym oświadczeniu, że wniesienie wymaganej opłaty spowodowałoby uszczerbek w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Sąd Apelacyjny stwierdził, że powód nie wykazał 3

23 przesłanek przewidzianych w art. 102 ust. 1 u.k.s.c., ponieważ złożone oświadczenie nie określa rzeczywistego stanu jego majątku, w tym dochodów. Powód w zażaleniu nie odniósł się do przyczyn nieuwzględnienia jego wniosku, nie wyjaśnił zastrzeżeń zawartych w uzasadnieniu postanowienia, poprzestał na artykułowaniu istnienia bliżej niesprecyzowanych zobowiązań, co uniemożliwiło dokonanie oceny porównawczej. Stanowiło to wystarczającą podstawę do odmowy zwolnienie od opłaty. W zażaleniu powoda brak argumentów, które mogłyby prowadzić do zakwestionowania prawidłowości postanowienia. Nieuiszczenie opłaty w terminie wskazanym w art. 112 ust. 3 u.k.s.c. zasadnie potraktowane zostało jako podstawa odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986 § 2

24 k.p.c.

25 Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941

26 § 3 k.p.c. Orzeczenie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi w postępowaniu zażaleniowym wynika z zasady określonej w art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. prawo o adwokaturze (jedn. tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 615 ze zm.).

27 kc