Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 2007 r., IV CZ 45/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 2007 r., IV CZ 45/07

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 45/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 24 lipca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Mirosława Wysocka

5 w sprawie ze skargi powoda

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B.

7 z dnia 30 grudnia 2004 r., sygn. akt [...],

8 w sprawie z powództwa DW

9 przeciwko P. SA

10 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

11 w dniu 24 lipca 2007 r.,

12 na skutek zażalenia powoda

13 na postanowienie Sądu Okręgowego w B.

14 z dnia 12 stycznia 2007 r., sygn. akt [...],

15 odrzuca zażalenie

16 2

Uzasadnienie

17 DW wniósł osobiście zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 12 stycznia 2007 r., którym zwrócono jego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia tego Sądu z dnia 30 grudnia 2004 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Zażalenie jest niedopuszczalne.

19 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje do Sądu Najwyższego, który jest także Sądem rozpoznającym zażalenia na postanowienia w przedmiocie odrzucenia takiej skargi, niezależnie od tego, czy nastąpiło to w sądzie pierwszej czy drugiej instancji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2005 r., III CZ 49/05, OSNC 2005/10/180). Zgodnie z art. 871

20 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

21 obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Także więc w postępowaniu zażaleniowym przed tym Sądem należy się wykazać zdolnością postulacyjną. Wniesienie zażalenia przez stronę, niemającą takiej zdolności, powoduje jego odrzucenie, jako „niedopuszczalnego z innych przyczyn” (art. 42412 w zw. z art. 39821

22 i art. 370 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił wymienione na wstępie zażalenie.

23 W tym stanie rzeczy bezprzedmiotowe jest rozważanie dalszych jeszcze przesłanek niedopuszczalności zażalenia, w tym wniesienia go do niewłaściwego sądu.