Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2010 r., IV CZ 41/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2010 r., IV CZ 41/10

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 41/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 czerwca 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

5 SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

6 SSN Hubert Wrzeszcz

7 w sprawie z wniosku J. T. i M. T.

8 przy uczestnictwie Agencji Nieruchomości Rolnych Oddziału Terenowego w O. Filii w S., Z. L., H. M., A. O. i A. K.

9 o rozgraniczenie,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2010 r., zażalenia uczestnika postępowania A. K.

11 na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt I Ca (…), oddala zażalenie.

Uzasadnienie

12 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 marca 2010 r. Sąd Okręgowy w S.

13 odrzucił skargę A. K. o wznowienie postępowania, w sprawie z wniosku J. T. i M. T., z udziałem Agencji Nieruchomości Rolnych Oddziału Terenowego w O. Filia w S., Z. L., H. M., A. O. i A. K., o rozgraniczenie. Sąd Okręgowy wskazał, że skarga nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia.

14 W zażaleniu skarżący zażądał uchylenia tego postanowienia.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 2

17 Zażalenie podlega oddaleniu. Sąd Okręgowy trafnie przyjął, że skarga o wznowienie nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia.

18 Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Przepis ten odnosi się do ewentualnych nieprawidłowości w ramach podstawy faktycznej wyroku, rzutujących na jego treść.

19 Wbrew stanowisku żalącego, okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania nie stanowi pismo Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego mówiące o nieprawidłowościach w wykreśleniu granicy dokonanym w 1957 r. Zasadnie zauważył Sąd Okręgowy, że podstawą rozstrzygnięcia był stan prawny z 1958 r., zgodny z ówczesnym stanem posiadania, którego właściciele nie kwestionowali podczas przeprowadzanych wówczas prac mierniczych. O zgodności przeprowadzonego rozgraniczenia z ówczesnym stanem posiadania świadczą również względy, z których wyłączono możliwość zasiedzenia spornej części gruntu przez M. T. i J. T., poprzedniczek prawnych żalącego.

20 Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941

21 §

22 3 k.p.c.).