Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2007 r., IV CZ 34/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2007 r., IV CZ 34/07

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 34/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 21 czerwca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)

5 SSN Iwona Koper

6 SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa K. Spółki z o.o. w W.

8 przeciwko M. P.

9 o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2007 r.,

11 zażalenia pozwanej

12 na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

13 z dnia 14 marca 2007 r.,

14 oddala zażalenie i zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 1 800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

15 2

Uzasadnienie

16 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 14 marca 2007r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanej M. P. na wyrok tego Sądu z dnia 16 listopada 2006 r. w sprawie o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną. W uzasadnieniu wskazał, że skarga kasacyjna pozwanej nie zawiera odpowiedniego wniosku o przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienia, a więc nie spełnia jednego z wymagań wskazanych w art. 3984

17 § 1 k.p.c. Sąd podkreślił, że w skardze znajduje się jedynie stwierdzenie, że jej rozpoznanie ma uzasadniać konieczność rozstrzygnięcia istotnego zagadnienia prawnego „czy czynność prawna dokonana przez dłużnika mająca na celu zaspokojenie roszczenia osoby trzeciej z tytułu nakładów poniesionych przez tę osobę na majątek stanowiący wspólność majątkową małżeńską może zostać uznana za bezskuteczną w stosunku do wierzyciela na podstawie art. 527 § 1 k.c.”. Zdaniem Sądu, nie można tego stwierdzenia uznać za spełniające wymaganie art. 3984

18 § 1 pkt 3 k.p.c.

19 W zażaleniu pozwana zarzuciła naruszenie art. 3984

20 § 1 pkt 3 k.p.c. i art.

21 3989

22 k.p.c. przez bezzasadne przyjęcie, iż skarga kasacyjna nie spełnia wymagania art. 3984

23 § 1 pkt 3 k.p.c. Sformułowanie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz przedstawienie jakiegokolwiek uzasadnienia jest wystarczające do spełnienia wymagania wynikającego z art. 3984

24 § 1 pkt 3 k.p.c. Sąd Apelacyjny dokonał

25 w istocie merytorycznej oceny wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, do czego, zgodnie z art. 3989

26 k.p.c., uprawniony jest Sąd Najwyższy.

27 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

28 Według art. 3984

29 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać

30 wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i uzasadnienie tego wniosku. Trafnie Sąd Apelacyjny uznał, że skarga kasacyjna wniesiona przez pozwaną nie spełnia tego wymagania. W szczególności za spełniające je nie może zostać uznane przytoczone wyżej zdanie. Przede wszystkim zdanie to nie zawiera sformułowania wskazującego, że jest to "wniosek" (żądanie) o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nie zawiera też uzasadnienia tego wniosku, wymaganego przez art. 3984

31 § 1 pkt 3 k.p.c. Stosownie do art. 3989

32 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje

33 3

34 skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wówczas, gdy zachodzą okoliczności wymienione w pkt 1-4 tego przepisu, dlatego uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinno nawiązywać do tych okoliczności. Jeżeli wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparto na twierdzeniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, to jego uzasadnienie powinno wskazywać, na czym jego istotność polega (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

35 Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941

36 § 3 k.p.c.).

37 jc