Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2007 r., IV CZ 27/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2007 r., IV CZ 27/07

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 27/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 21 czerwca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)

5 SSN Iwona Koper

6 SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

7 ze skargi powódki D. S.

8 o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G.

9 z dnia 1 lutego 2005 r.,

10 w sprawie z powództwa J. R. i D. S.

11 przeciwko H.D.

12 o uzgodnienie treści księgi wieczystej,

13 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2007 r.,

14 zażalenia powódki D. S.

15 na postanowienie Sądu Okręgowego w G.

16 z dnia 27 stycznia 2006 r.,

17 oddala zażalenie.

18 2

Uzasadnienie

19 Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 27 stycznia 2006 r. odrzucił zażalenie powódki D. S. na postanowienie tego Sądu z dnia 14 grudnia 2006 r. odrzucające skargę o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że zażalenie zostało wniesione przez powódkę osobiście, a zatem z naruszeniem art. 871

20 § 1 k.p.c., przewidującego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązek zastępstwa stron przez adwokatów lub radców prawnych. To zastępstwo jest wymagane także w odniesieniu do związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym czynności procesowych podejmowanych przed sądem niższej instancji. Zażalenie powódki podlegało więc odrzuceniu a limine. W zażaleniu na postanowienie z dnia 27 stycznia 2006 r. pełnomocnik powódki podniósł, że Sąd doręczając powódce odpis tego postanowienia nie pouczył jej o tym, iż nie ma ona zdolności postulacyjnej. Ze względu na brak odpowiedniego pouczenia powódki, nie może ona ponieść ujemnych skutków procesowych osobistego wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienie z dnia 14 grudnia 2006 r.

21 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

22 Niepouczenie powódki, na które powołuje się jej pełnomocnik, mogłoby mieć znaczenie jedynie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odrzuconego zażalenia (art. 168 k.p.c.), nie może natomiast sanować braku zdolności powódki do samodzielnego wniesienia tego zażalenia. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941

23 § 3 k.p.c.).

24 jz