Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2007 r., IV CZ 24/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2007 r., IV CZ 24/07

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 24/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 21 czerwca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Iwona Koper

6 SSN Kazimierz Zawada

7 w sprawie z wniosku H. M.

8 przy uczestnictwie A. K. i in. ,

9 o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym B. W.,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2007 r.,

11 zażalenia wnioskodawczyni

12 na postanowienie Sądu Okręgowego w B.

13 z dnia 4 maja 2006 r.,

14 oddala zażalenie.

15 2

Uzasadnienie

16 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w B. odrzucił zażalenie wnioskodawczyni, wniesione na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, z powodu nieuiszczenia opłaty (art. 1302

17 § 3 k.p.c.).

18 Z akt sprawy wynika, że Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2006 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni z dnia 31 stycznia 2006 r., wniesioną od postanowienia z dnia 31 sierpnia 2005 r. oddalającego apelację w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, ponieważ nie zawierała ona wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienia (art. 3986 § 2 w związku

19 z art. 3984

20 § 1 pkt 3 k.p.c.). Na to postanowienie wnioskodawczyni wniosła zażalenie z dnia 16 kwietnia 2006 r., w którym zarzuciła, że skarga kasacyjna – wbrew stanowisku Sądu – spełnia wymaganie przewidziane w art. 3984 § 1 pkt 3

21 k.p.c. Postanowieniem z dnia 4 maja 2006 r. Sąd Okręgowy odrzucił to zażalenie, ponieważ będąca adwokatem wnioskodawczyni nie uiściła należnej od niego opłaty stałej.

22 Z zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie z dnia 4 maja 2006 r. wynika, że nie było – zdaniem skarżącej – podstaw do wydania tego postanowienia, ponieważ zażalenie z dnia 16 kwietnia 2006 r. nie podlegało opłacie jako oczywiście uzasadnione.

23 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

24 Przepis art. 3984

25 § 1 pkt 3 k.p.c. stanowi, że skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Przytoczone wymaganie stanowi jeden z elementów istotnych (konstrukcyjnych) skargi kasacyjnej, którego niedochowanie powoduje, że skarga jest dotknięta brakiem nieusuwalnym i podlega odrzuceniu a limine.

26 Wymaganie uzasadniania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nawiązuje do instytucji przedsądu, uregulowanej w art. 3989 k.p.c.,

27 i stanowi jej dopełnienie. Jest to zatem obowiązek nałożony na skarżącego polegający na wykazaniu argumentów przemawiających za tym, aby skarga 3

28 kasacyjna została przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Należy przy tym podkreślić, że spełnieniem tego obowiązku nie jest przedstawienie dowolnych argumentów uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, istotnych tylko w ocenie samego skarżącego.

29 Uzasadnienie omawianego wniosku, ze względu na związek z przedsądem, musi ściśle nawiązywać do przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazanych w art. 3989

30 § 1 k.p.c. To oznacza, że wnoszący skargę kasacyjną

31 powinien wykazać – w formie wyodrębnionego wywodu prawnego – że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05 niepubl.).

32 Wniesiona przez skarżącą skarga kasacyjna nie zawiera – co wynika wyraźnie z jej treści – wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienia. W tej sytuacji Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2006 r. trafnie odrzucił tę skargę kasacyjną z powodu niespełnienia wymagania przewidzianego w art. 3984

33 § 1 pkt 3 k.p.c.

34 Podjęta przez skarżącą w zażaleniu z dnia 16 kwietnia 2006 r. polemika z tym orzeczeniem nie zawiera argumentów pozwalających uznać zażalenie za oczywiście uzasadnione w rozumieniu art. 99 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.). Nie można bowiem podzielić zapatrywania wnioskodawczyni, że spełnieniem przewidzianego w art. 3984

35 § 1 pkt 3 k.p.c. wymagania skargi kasacyjnej jest

36 zamieszczenie w skardze wniosku o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany stanowi bowiem – co wynika z art. 3984 § 1 pkt. 4

37 k.p.c. – odrębne od przewidzianego w art. 3984

38 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie skargi

39 kasacyjnej.

40 4

41 Zażalenie z dnia 16 kwietnia 2006 r., które nie może być – wbrew stanowisku skarżącej – uznane za oczywiście uzasadnione, podlegało zatem opłacie stałej. Nieuiszczenie zaś tej opłaty uzasadniało – jak trafnie przyjął Sąd Okręgowy w zaskarżonym postanowieniu – odrzucenie zażalenia na podstawie art. 1302 § 3

42 k.p.c.

43 Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 39814

44 w związku z art. 3941

45 § 3 k.p.c.).

46 db