Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2009 r., IV CZ 23/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2009 r., IV CZ 23/09

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 23/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 28 kwietnia 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Krzysztof Strzelczyk

5 w sprawie ze skargi powódki

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T.

7 z dnia 12 maja 2005 r., w sprawie z powództwa M. W. przeciwko M. P.

8 o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 kwietnia 2009 r.,

10 zażalenia powódki

11 na postanowienie Sądu Okręgowego w T.

12 z dnia 25 listopada 2008 r.,

13 odrzuca zażalenie

Uzasadnienie

14 2

15 Sąd Okręgowy w T. postanowieniem z dnia 25 listopada 2008 r. odrzucił skargę powódki M. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 12 maja 2005 r. w sprawie l C …/05. W uzasadnieniu wskazał, że powódka sporządziła i wniosła skargę osobiście, tj. z pominięciem przymusu adwokacko-radcowskiego (art. 871 k.p.c.), co stanowi przesłankę jej

16 odrzucenia (art. 4246

17 § 3 k.p.c.). Od powyższego postanowienia powódka wniosła zażalenie, zaskarżając je w całości.

18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

19 W niniejszej sprawie powódka osobiście, a zatem z pominięciem przymusu adwokacko-radcowskiego (art. 871

20 k.p.c.) wniosła zażalenie do Sądu Najwyższego.

21 Takie zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3

22 w zw. z art. 39821

23 w zw. z art. 373 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

24 db