Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2009 r., IV CZ 15/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2009 r., IV CZ 15/09

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 15/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 26 lutego 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

5 SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

6 SSN Zbigniew Strus

7 w sprawie ze skargi uczestnika postępowania P.L.

8 o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym

9 postanowieniem Sądu Okręgowego w S.

10 z dnia 17 listopada 2005 r., sygn. akt [...]

11 w sprawie z wniosku B.W.

12 przy uczestnictwie P.L.

13 o rozgraniczenie,

14 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2009 r.,

15 zażalenia uczestnika postępowania

16 na postanowienie Sądu Okręgowego w S.

17 z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt [...],

18 oddala zażalenie i zasądza od uczestników postępowania P.L.

19 na rzecz wnioskodawczyni kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

20 2

21 Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 25 listopada 2008 r. odrzucił skargę P.L. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem tegoż Sądu z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie z wniosku B.W., z udziałem skarżącego, o rozgraniczenie. Sąd Okręgowy uznał – powołując się na stanowisko Sądu Najwyższego (uchwałę z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68, OSNCP 1962, nr 12, poz. 208 oraz postanowienie z dnia 10 lutego 2006 r., I PZ 33/05, OSNP 2007, nr 3-4, poz. 48) - iż skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, gdyż ze wskazanych w niej środków dowodowych w postaci mapy geodezyjnej i opinii technicznej skarżący nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu z tego powodu, że dokumenty te sporządzone zostały w dniach 14 sierpnia 2008 r. i 18 września 2008 r.

22 W zażaleniu na powyższe postanowienie uczestnik postępowania P.L.

23 wniósł o jego uchylenia, zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszanie art. 403 § 2 k.p.c.

24 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

25 Według skarżącego, podstawa wznowienia postępowania określona w art.

26 403 § 2 k.p.c. zachodzi w razie późniejszego wykrycia środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mogła ona skorzystać w poprzednim postępowaniu dlatego, że powstały one po jego prawomocnym zakończeniu. Pogląd ten jest nieuprawniony. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, do którego odwołał się Sąd Okręgowy, podstawą wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. mogą być tylko okoliczności oraz środki dowodowe, które istniały w trakcie zakończonego postępowania (zob. także postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 października 2002 r., II CZ 105/02, nie publ.; z dnia 5 czerwca 2003 r., II CZ 48/03, nie publ.; z dnia 23 sierpnia 2003 r., III CZ 52/06, nie publ.; z dnia 15 września 2005 r., II CZ 78/05, nie publ.). Przychylając się do tego zapatrywania Sąd Okręgowy nie dopuścił się wskazanego w zażaleniu naruszenia art. 403 § 2 k.p.c.

27 Skarga nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia, nie tylko wtedy, gdy powołana w niej podstawa została sformułowana w sposób nie odpowiadający 3

28 ustawie, ale także wówczas, gdy wskazane w niej okoliczności wprawdzie dadzą się podciągnąć pod przewidzianą w ustawie podstawę wznowienia, lecz jednak w rzeczywistości podstawa ta nie występuje.

29 Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 385 k.p.c. w związku art. 3941

30 § 3 i art. 39821

31 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.