Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2011 r., IV CZ 131/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2011 r., IV CZ 131/10

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 131/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 marca 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Marian Kocon (przewodniczący)

5 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

6 SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

7 w sprawie ze skargi powoda

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego

9 z dnia 18 sierpnia 2008 r.,

10 w sprawie z powództwa J. Ł.

11 przeciwko T. S., T.S. i J. P.

12 o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,

13 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 marca 2011 r.,

14 zażalenia powoda

15 na postanowienie Sądu Apelacyjnego

16 z dnia 7 września 2010 r.,

17 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

18 2

19 Zaskarżonym postanowieniem z 7 września 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Apelacyjnego z 18 sierpnia 2008 r. z powodu nieuzupełnienia w terminie jej braku formalnego w postaci przedłożenia odpowiedniej liczby odpisów. Wykonując wezwanie Sądu, skarżący przesłał bowiem jedynie trzy odpisy pisma, w miejsce wymaganych czterech. W zażaleniu na to postanowienie z 21 września 2010 r. skarżący wniósł o jego uchylenie, stwierdzając, że przesłał do Sądu Apelacyjnego odpowiednią liczbę odpisów, zaś jeden egzemplarz pisma najprawdopodobniej zaginął w czasie prac kancelaryjnych. Na dowód tej okoliczności przedstawił fakturę VAT z punktu usług kserograficznych, rachunek za wysłanie przesyłki oraz swoje oświadczenie opisujące okoliczności wykonania kopii skargi oraz ich przesłania. Z uwagi na to skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

20 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

21 Jak wynika z akt sprawy, 26 sierpnia 2010 r. do Sądu Apelacyjnego wpłynęło pismo przewodnie skarżącego, z dołączonymi do niego trzema odpisami skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Liczba i rodzaj załączników zostały stwierdzone w prezentacie na piśmie przewodnim (k. 65). Urzędowe potwierdzenie tego faktu przez pracowników biura podawczego Sądu stanowi w tym wypadku w pełni przekonujący dowód niewłaściwego wypełnienia przez skarżącego obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi. Okoliczności wskazane w uzasadnieniu zażalenia oraz powołane na ich poparcie dokumenty nie mogą stanowić miarodajnej podstawy dla zakwestionowania urzędowego wpisu w aktach sądowych.

22 Z uwagi na to, na podstawie art. 3941

23 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814

24 k.p.c.

25 orzeczono jak na wstępie.