Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2011 r., IV CZ 125/10

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
IV CZ 125/10
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 125/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 marca 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

5 SSN Antoni Górski

6 w sprawie ze skargi pozwanych

7 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G.

8 z dnia 18 listopada 2009 r.,

9 w sprawie z powództwa Powiatu G.

10 przeciwko W. K. i K. K.

11 o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 marca 2011 r.,

12 zażalenia pozwanych

13 na postanowienie Sądu Okręgowego w G.

14 z dnia 16 czerwca 2010 r.,

15 uchyla zaskarżone postanowienie.

16 2

Uzasadnienie

17 Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2010 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił skargę W. K. i K. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

18 W zażaleniu skarżący zażądali uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

19 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy wskazał, że skarga zawierała brak, który nie został uzupełniony w terminie. Pogląd ten jest błędny. Zarządzeniem z dnia 13 maja 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżących do przedstawienia pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że jest umocowany do sporządzenia skargi. Na podstawie akt sprawy brak jest możliwości ustalenia daty doręczenia zarządzenia, gdyż wskazana w potwierdzeniu odbioru data 10 maja 2010 r. jest wcześniejsza niż data zarządzenia, a tym samym jest oczywiście błędna. Dla uwzględnienia zażalenia wystarczające jest jednak ustalenie, że data nadania zarządzenia w urzędzie pocztowym to dzień 19 maja 2010 r. Uzupełnienie braków nastąpiło w dniu 24 maja 2010 r., tak więc z pewnością mieściło się w terminie wskazanym w zarządzeniu.

20 Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39815 w zw. z art.

21 3941

22 § 3 k.p.c.).

Powołane przepisy