Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2007 r., IV CZ 115/06

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2007 r., IV CZ 115/06

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 115/06

POSTANOWIENIE

2 Dnia 30 stycznia 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Barbara Myszka

5 SSN Tadeusz Żyznowski

6 w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Instalacji i Konstrukcji "I." Spółki Jawnej J. K. w S.

7 przeciwko Syndykowi masy upadłości Przedsiębiorstwa Budownictwa Regionalnego Spółki z o.o. w S.

8 o wyłączenie z masy upadłości,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2007 r.,

10 zażalenia strony powodowej

11 na postanowienie Sądu Okręgowego w S.

12 z dnia 17 października 2006 r.,

13 oddala zażalenie.

14 2

Uzasadnienie

15 Postanowieniem z dnia 31 lipca 2006 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w S., którym oddalono jego powództwo o wyłączenie z masy upadłości mienia wartości 107 035,83zł. Zażalenie na to orzeczenie Sąd Okręgowy odrzucił postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2006 r., wobec wadliwego wniesienia go do Sądu Apelacyjnego oraz na podstawie art.1302

16 § 3 k.p.c.

17 Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem, także wniesionym do Sądu Apelacyjnego. Zażalenie to Sąd Okręgowy odrzucił postanowieniem z dnia 11 września 2006 r., w oparciu o takie same podstawy, jakie uzasadniały odrzucenie poprzedniego środka odwoławczego.

18 W dniu 9 października 2006 r. powód wniósł skargę kasacyjną „na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 31.07.2006 r. (...) o odrzuceniu apelacji a ponadto na postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 25.08.2006 r. i z dnia 11.09.2006 r. (...) o odrzuceniu zażalenia”.

19 Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 17 października 2006 r. na podstawie art. 3986

20 § 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną, jako niedopuszczalną. Sąd wskazał, że skarga kasacyjna w procesie przysługuje, stosownie do art. 3981 § 1 k.p.c., od

21 prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Nie przysługuje ona zatem od postanowienia odrzucającego apelację lub odrzucającego zażalenie, które – przy spełnieniu warunków dopuszczalności wymienionych w art. 3941 § 2

22 k.p.c. – mogą być zaskarżone zażaleniem do Sądu Najwyższego.

23 W zażaleniu na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną powód wyraził przekonanie, że nie zachodziła żadna z wymienionych w art. 3984 § 1 i 3982

24 k.p.c.

25 przyczyn niedopuszczalności skargi kasacyjnej, która została złożona „od kolejnych postanowień Sądu Okręgowego kończących postępowanie w sprawie”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

26 3

27 Zażalenie jest oczywiście bezpodstawne.

28 Skarga kasacyjna została w sposób niedopuszczalny wniesiona jednocześnie od trzech „kolejnych” postanowień, chociaż można nią zaskarżyć tylko jedno prawomocne orzeczenie sądu drugiej instancji.

29 Niezależnie od tego, trafnie ocenił Sąd Okręgowy, że także od żadnego z tych orzeczeń „z osobna” skarga nie przysługuje, bowiem nie zaliczają się one do kategorii orzeczeń wymienionych w art. 3981

30 § 1 k.p.c., zaskarżalnych – według

31 kryterium rodzaju orzeczenia – skargą kasacyjną. Skarga kasacyjna, która nie przysługuje ze względu na rodzaj orzeczenia, którego dotyczy, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu wprost przez Sąd drugiej instancji, co ten w sprawie niniejszej prawidłowo uczynił. Badanie innych przesłanek dopuszczalności skargi jest w takiej sytuacji bezprzedmiotowe.

32 Ogólne uwagi skarżącego, dotyczące roli Sądu Najwyższego w kontroli zgodności z prawem orzeczeń sądów, wymagają jedynie stwierdzenia, że skarżący miał możliwość poddania orzeczeń Sądu drugiej instancji kontroli jurysdykcyjnej, gdyby prawidłowo skorzystał z przysługujących mu środków odwoławczych.

33 Wobec oczywistej bezzasadności zażalenia, podlegało ono oddaleniu, o czym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3941

34 § 3 w związku z art. 39814

35 k.p.c.

36 db