Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2007 r., IV CZ 101/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2007 r., IV CZ 101/07

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 101/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 30 listopada 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

5 SSN Maria Grzelka

6 w sprawie z powództwa A.R. (poprzednio W.)

7 przeciwko „I.” SA

8 o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 listopada 2007 r.,

10 zażalenia powódki

11 na postanowienie Sądu Apelacyjnego

12 z dnia 10 września 2007 r., sygn. akt [...],

13 oddala zażalenie.

14 2

Uzasadnienie

15 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 września 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powódki A. R. od wyroku tego Sądu z dnia 27 kwietnia 2007 r., wskazując że w skardze tej nie było wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, ani uzasadnienia takiego wniosku. Powódka w zażaleniu zarzucając naruszenie art. 3986

16 § 2 k.p.c. wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

18 Skarżąca w zażaleniu wskazała fragment uzasadnienia skargi kasacyjnej, w którym prosi Sąd Najwyższy o przyjęcie tej skargi do rozpoznania ze względu na to, że zarzuty przedstawione przeciw wyrokowi Sądu Apelacyjnego uzasadniają, iż jest on wadliwy w stopniu uzasadniającym jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. Zdaniem skarżącej takie sformułowanie jest wystarczającym wypełnieniem wymogu określonego w art. 3984

19 § 1 pkt 3 k.p.c. Powódka jednak nie

20 dostrzega, że w skardze kasacyjnej uzasadniła jedynie podstawy zaskarżenia, podczas gdy na tle jednoznacznego sformułowania art. 3984 § 1 pkt 2 i art. 3984

21 § 1

22 pkt 3 k.p.c. ustawodawca wyraźnie odróżnia uzasadnienie podstaw od uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nawet więc, gdyby stosując najbardziej liberalną wykładnie art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. uznać, że

23 skarga kasacyjna powódki zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania, to niewątpliwie brak uzasadnienia takiego wniosku. Skarga powódki nie zawiera więc koniecznego elementu konstrukcyjnego, co uzasadnia jej odrzucenie. Sąd Okręgowy, zgodnie z art. 3986

24 § 2 k.p.c., był wobec tego w pełni uprawniony do odrzucenia skargi kasacyjnej powódki.

25 Mając na uwadze, że zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się nieuzasadnione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art.

26 3941

27 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.