Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2012 r., IV CSK 469/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2012 r., IV CSK 469/11

Tekst

1 Sygn. akt IV CSK 469/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 31 stycznia 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Grzegorz Misiurek

5 w sprawie z wniosku B. B.

6 przy uczestnictwie W. B.

7 o podział majątku dorobkowego,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

9 w dniu 31 stycznia 2012 r.,

10 na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania

11 od postanowienia Sądu Okręgowego

12 z dnia 28 lipca 2010 r.,

13 odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

14 2

15 Uczestnik postępowania W. B. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 28 lipca 2010 r., zaskarżając je w części, to jest w zakresie punktów II i III, którym w sprawie o podział majątku dorobkowego wartość tego majątku ustalono na kwotę 110.000 zł.

16 Zgodnie z art. 5191

17 § 2 k.p.c. w sprawach z zakresu prawa rodzinnego,

18 opiekuńczego i kurateli skarga kasacyjna przysługuje tyko w sprawach o przysposobienie oraz o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami, chyba że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych. W niniejszej sprawie skarżący zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego w zakresie jego punktu III, w którym wartość przedmiotu postępowania ustalono na kwotę 110.000 zł.

19 W skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia została określona na kwotę 220.000 zł, a we wzmiankowanym wyżej pkt III postanowienia Sądu Okręgowego wartość przedmiotu postępowania - na kwotę 110.000 zł. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego, wartość przedmiotu postępowania w sprawach działowych najczęściej wyznaczana jest przez wartość udziału poszczególnych uczestników, a wartość przedmiotu zaskarżenia z reguły nie może przekraczać wartości udziału uczestnika wnoszącego kasację (por. postanowienie z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNC z 2004 r., nr 4, poz. 60). W konsekwencji wartością przedmiotu zaskarżenia jest nie wartość całego dzielonego majątku, ale wartość konkretnego interesu (roszczenia, żądania) danego uczestnika, który ogranicza się w wymiarze majątkowym do wysokości udziału w poddawanym podziałowi majątku.

20 Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa od ustawowej wartości progowej decydującej o dopuszczalności skargi kasacyjnej, co skutkować musi jej odrzuceniem.

21 Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzekł, jak

22 w sentencji.