Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2009 r., IV CSK 135/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2009 r., IV CSK 135/09

Tekst

1 Sygn. akt IV CSK 135/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 maja 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Mirosława Wysocka

5 w sprawie z wniosku E. M.

6 przy uczestnictwie M. G. i in. ,

7 o dział spadków

8 w przedmiocie wniosku L. G. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,

9 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

10 w dniu 22 maja 2009 r.,

11 na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania L. G.

12 od postanowienia Sądu Okręgowego w W.

13 z dnia 26 listopada 2008 r.,

14 odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

15 2

16 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 listopada 2008 r. Sąd Okręgowy w W. zmienił na skutek apelacji wnioskodawcy E. M. postanowienie wstępne Sądu Rejonowego z dnia 5 lutego 2008 r., którym stwierdzono nabycie przez zasiedzenie przez uczestnika postępowania L. G. własności bliżej we wniosku określonej nieruchomości i wniosek ten oddalił.

17 W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu odwoławczego, opartej na podstawie naruszenia przepisu art. 233 § 1 k.p.c., wymieniony uczestnik zarzucił, że Sąd Okręgowy, bez przeprowadzenia postępowania dowodowego i „bez wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału, pomijając fakty wynikające z przedłożonych w sprawie dokumentów" dokonał odmiennych ustaleń faktycznych dotyczących posiadania tej nieruchomości.

18 Wskazując na tak sformułowaną podstawę, uczestnik domagał się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i jego zmiany przez oddalenie apelacji wnioskodawcy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

19 Wbrew wyraźnemu zakazowi wynikającemu z treści art. 3983 § 3 k.p.c.

20 skarga została oparta na zarzutach dotyczących oceny dowodów oraz poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych. Sposób sformułowania podstawy skargi oraz jej uzasadnienie jednoznacznie wskazują, że celem skargi była jedynie niedopuszczalna próba podważenia stanu faktycznego stanowiącego podstawę orzekania przez Sąd drugiej instancji. Podniesienie w skardze zarzutów, o których mowa w art. 3983

21 § 3 k.p.c. oznacza, że skarga została oparta na podstawie, której ustawa nie przewiduje. Ponieważ w sprawie podstawą skargi kasacyjnej zostały uczynione wyłącznie tego rodzaju zarzuty, musiała być ona uznana za środek niedopuszczalny (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r.. III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).

22 Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy skargę kasacyjną odrzucił na podstawie art. 3986

23 § 3 k.p.c.

24 jz