Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2007 r., IV CNP 95/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2007 r., IV CNP 95/07

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 95/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 10 sierpnia 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Jan Górowski

5 w sprawie ze skargi pozwanego

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w E.

7 z dnia 14 czerwca 2006 r., sygn. akt [...],

8 w sprawie z powództwa J.Z., P.Z., B.Z., M.Z. i W.Z.

9 przeciwko P.K.

10 o wydanie nieruchomości,

11 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

12 w dniu 10 sierpnia 2007 r.,

13 skargę odrzuca.

14 2

Uzasadnienie

15 Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w E. tylko nieznacznie zmienił uwzględniający powództwo o wydanie gospodarstwa rolnego, wyrok Sądu Rejonowego w I. i oddalił apelację pozwanego w pozostałym zakresie. W skardze sporządzonej osobiście pozwany wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji.

16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

17 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie w sprawie wydanego począwszy od dnia 1 września 2004 r. (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., l CNP 1/05 niepublikowane). Oznacza to możliwość wniesienia skargi od prawomocnych wyroków, nakazów zapłaty, postanowień co do istoty sprawy wydanych w postępowaniu nieprocesowym oraz od postanowień tzw. formalnych kończących postępowanie w sprawie.

18 Sporządzenie skargi objęte zostało przymusem adwokacko - radcowskim. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez fachowego pełnomocnika i dotyczy to także w zasadzie w czynności procesowych związanych z tym postępowaniem, podejmowanych przed sądem niższej instancji, co wynika wprost z treści art. 871

19 § 1 k.p.c.

20 Skoro więc skargę wniósł pozwany osobiście, to podlegała odrzuceniu (art. 4248

21 § 1 k.p.c.). Mając na uwadze charakter i skutki tego orzeczenia, oraz datę uprawomocnienia się zaskarżonego orzeczenia brak było celowości wstrzymywania postępowania celem rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata z urzędu (art. 124 k.p.c.). Postanowienie o odrzuceniu skargi nie stoi bowiem na przeszkodzie ponownemu jej wniesieniu od tego samego orzeczenia, przez tę samą stronę w terminie określonym w art. 4246

22 § 1 k.p.c. (por. postanowienie

23 Sadu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 22/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 111). W tym celu skarżący musiałby uzyskać zwolnienie od kosztów 3

24 i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, gdyby rzeczywiście nie posiadał środków na pokrycie kosztów związanych z tymi czynnościami.