Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2007 r., IV CNP 85/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2007 r., IV CNP 85/07

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 85/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 9 lipca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Mirosława Wysocka

5 w sprawie ze skargi pozwanych

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w E.

7 z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt [...],

8 w sprawie z powództwa EZ

9 przeciwko SW i DW

10 o zapłatę,

11 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

12 w dniu 9 lipca 2007 r.,

13 odrzuca skargę.

14 2

Uzasadnienie

15 Pozwani małżonkowie D. i SW wnieśli osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w E. z dnia 24 maja 2006 r. oddającego w przeważającej części ich apelację wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w I. z dnia 24 stycznia 2006 r., którym zostało częściowo uwzględnione wytoczone przeciwko nim powództwo o zapłatę.

16 Skarga pozwanych jest niedopuszczalna.

17 Zgodnie z art. 871

18 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

19 obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów bądź radców prawnych. Zasada ta nie odnosi się jedynie do osób określonych w paragrafie drugim tego przepisu. Także więc w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zachodzi konieczność wykazania się przez skarżącego zdolnością postulacyjną, analogicznie jak dotychczas w postępowaniu kasacyjnym, czy też zażaleniowym (por. m. in. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1997 r., l CZ 23/97, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 77 oraz z dnia 19 grudnia 2000 r., V CZ 113/00, nie publ.). Wniesienie skargi przez stronę, która nie ma zdolności postulacyjnej czyni skargę tę niedopuszczalną. Za taką więc należało uznać skargę pozwanych jako wniesioną przez nich osobiście i z tej przyczyny odrzucić.

20 Wobec powyższego ocena spełnienia pozostałych przesłanek, od których zależy dopuszczalność skargi, stała się bezprzedmiotowa, gdyż wyniki tej oceny nie mogły mieć już wpływu na treść rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, zgodnie z art. 4248

21 § 1 k.p.c.