Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2009 r., IV CNP 8/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2009 r., IV CNP 8/09

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 8/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 27 marca 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Józef Frąckowiak

5 w sprawie ze skargi pozwanych

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L.

7 z dnia 25 kwietnia 2007 r., sygn. akt [...],

8 w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej R.

9 przeciwko E.H., J.K. oraz następcom prawnym

10 S.H. – J.P. i P.H.

11 o zapłatę,

12 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

13 w dniu 27 marca 2009 r.,

14 odrzuca skargę.

15 2

Uzasadnienie

16 Wniesiona przez pozwanych: E.H., J.K. i następców prawnych po S.H. – J.P. i P.H., zastępowanych przez adwokata M.B., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 25 kwietnia 2007 r. podlegała odrzuceniu z następującej przyczyny.

17 Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245

18 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi

19 „wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245

20 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego

21 warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia.

22 Należy podkreślić, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną lub skargę o wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności orzeczenia. Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245 § 1 pkt 5

23 k.p.c. skarżący musi „wykazać" (nie tylko „wskazać"), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić.

24 Zawarta w niniejszej skardze argumentacja nie może być uznane za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt

25 5 k.p.c. Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1

26 k.p.c.).