Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 2007 r., IV CNP 78/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 2007 r., IV CNP 78/07

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 78/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 24 lipca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Mirosława Wysocka

5 w sprawie ze skargi pozwanej (powódki wzajemnej)

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego

7 z dnia 14 kwietnia 2005 r., sygn. akt [...],

8 w sprawie z powództwa JG

9 przeciwko MP

10 o zapłatę

11 oraz z powództwa wzajemnego MP

12 przeciwko JG

13 o zapłatę,

14 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lipca 2007 r.,

15 odrzuca skargę.

16 2

Uzasadnienie

17 Pozwana (powódka wzajemna) MP wniosła osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 kwietnia 2005 r.

18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

19 Zgodnie z art. 871

20 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

21 obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych; zasada ta nie odnosi się jedynie do osób wymienionych w paragrafie drugim tego przepisu, do których skarżąca nie zalicza się.

22 Także więc w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem zachodzi konieczność wykazania się zdolnością postulacyjną, analogicznie jak w postępowaniu kasacyjnym i zażaleniowym przed Sądem Najwyższym. Wniesienie skargi przez stronę, która nie ma zdolności postulacyjnej czyni skargę niedopuszczalną (por., m.in., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r., I CZ 23/97, OSNC 1997/6-7/77). Skarga wniesiona osobiście przez pozwaną podlegała zatem odrzuceniu jako „niedopuszczalna z innych przyczyn”, na podstawie art. 4248

23 § 1 k.p.c.

24 Skarga ta jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na tej samej podstawie z tej także przyczyny, że została wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 4246

25 § 1 pkt 1 k.p.c., który wyznacza okres, w którym skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem może być wniesiona. Zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego stał się prawomocny z chwilą jego wydania, tj. w dniu 14 kwietnia 2005 r., a skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 25 kwietnia 2007 r. W tym stanie rzeczy nie wymagały rozważenia dalsze jeszcze, istotne braki skargi.