Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2008 r., IV CNP 69/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2008 r., IV CNP 69/08

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 69/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 21 listopada 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Józef Frąckowiak

5 w sprawie ze skargi wierzyciela J. O.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 22 stycznia 2007 r., sygn. akt III Cz (…), w sprawie ze skargi J. O.

7 przy uczestnictwie M. B. i R. B.

8 o ustalenie kosztów postępowania egzekucyjnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 listopada 2008 r.,

9 odrzuca skargę.

Uzasadnienie

10 Wniesiona przez wierzyciela J. O., zastępowanego przez profesjonalnego pełnomocnika, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 22 stycznia 2007 r. podlegała odrzuceniu z następującej przyczyny.

11 Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w części określającej jej istotne wymogi, czyli warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c.,

12 powinna zawierać między innymi „wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5

13 k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie - w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżąca powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie 2

14 przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia.

15 Należy podkreślić, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną lub skargę o wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności orzeczenia (Zob. T. Ereciński w: Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Część pierwsza - Postępowanie rozpoznawcze, Część druga - Postępowanie zabezpieczające, wyd. 2, tom 2, red. T. Ereciński, Warszawa 2007, s. 327).

16 Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245

17 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący musi

18 „wykazać" (nie tylko „wskazać"), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić wskazując przepisy prawa, na których oparł swoja argumentację.

19 Zawarta w punkcie 5 wniesionej skargi argumentacja nie może być uznane za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt 5

20 k.p.c. Mając na względzie, że skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 4248

21 § 1 k.p.c.), Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.