Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2009 r., IV CNP 51/09

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
IV CNP 51/09
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 51/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 października 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Dariusz Zawistowski

5 w sprawie ze skargi wierzyciela

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w B.

7 z dnia 11 marca 2009 r., w sprawie z wniosku wierzyciela – R. T. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą I. R. T. z siedzibą w L. (Niemcy) przy uczestnictwie dłużnika Zakładów Mięsnych "K." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B.

8 o wyłączenie składników mienia z masy upadłości,

9 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

10 w dniu 8 października 2009 r.,

11 odrzuca skargę

Uzasadnienie

12 2

13 Art. 4245

14 § 1 k.p.c. wskazuje wymogi skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, które stanowią wymogi o charakterze konstrukcyjnym, niezbędne do uznania wniesionego środka za skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 4242

15 § 1 k.p.c. Niespełnienie przez skargę któregokolwiek z wymogów określonych w art. 4245

16 § 1 k.p.c. skutkuje jej odrzuceniem przez Sąd Najwyższy (art. 4248

17 § 1 k.p.c.). Należy do nich uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W rozpoznawanej sprawie skarżący w tym zakresie ograniczył się do stwierdzenia, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje „kasacja" a jego szkoda jest oczywista wobec nieuzyskania ceny za sprzedane mienie, niemożności dysponowania nim, istnienia roszczeń z tym związanych i utraty wartości rzeczy, które nie zostały skarżącemu zwrócone . Nie stanowi to spełnienia wymogów określonych w art. 4245

18 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c. W orzecznictwie

19 Sądu Najwyższego zostało utrwalone stanowisko, że samo wskazanie przez skarżącego, iż od zaskarżonego orzeczenia nie przysługiwała skarga kasacyjna nie odpowiada wymogowi przedstawienia odpowiedniego wywodu prawnego pozwalającego uznać, że skarżący wykazał brak możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia przy pomocy dostępnych środków prawnych (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17 i 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Podobnie obowiązek uprawdopodobnienia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia niezgodnego z prawem nie może ograniczać się do wskazania potencjalnego źródła szkody (por. postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r., IV CNP 23/06).

20 Z tego względu skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1

21 k.p.c.

22 jz

Powołane przepisy