Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2010 r., IV CNP 35/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2010 r., IV CNP 35/10

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 35/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 7 lipca 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 Prezes SN Tadeusz Ereciński

5 w sprawie ze skargi wnioskodawczyni M. K.-M.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 11 lutego 2009 r., sygn. akt II S (…), o odrzuceniu skargi na naruszenie jej prawa do rozpoznania bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy I Ns (…) Sądu Rejonowego w P.

7 w sprawie z wniosku M. K.-M.

8 przy uczestnictwie P. S. i M. S.

9 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lipca 2010 r., odrzuca skargę

Uzasadnienie

10 Postanowieniem z dnia 11 lutego 2009 r. Sąd Okręgowy w L. odrzucił skargę M. K.-M. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.

11 W skardze z dnia 21 sierpnia 2009 r. skarżąca wnosiła o stwierdzenie niezgodności z prawem wymienionego postanowienia.

12 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

13 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez 2

14 wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245

15 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie

16 uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich surogatów (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, niepubl., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, niepubl. i z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, niepubl.). Skarżąca tego obowiązku nie spełniła; wskazała jedynie, że poniosła szkodę w wysokości 154 000 zł oraz podniosła, że „poniosła szkodę oraz stratę tytułem pozbawienia jej praw do nieruchomości po zmarłym mężu”, i że „zasądzona spłata całkowicie nie odpowiadała realnej wartości przedmiotowej nieruchomości”. Zgodnie z art. 4248

17 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.

18 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.