Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2008 r., IV CNP 30/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2008 r., IV CNP 30/08

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 30/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 14 maja 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Mirosława Wysocka

5 w sprawie ze skargi powoda

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 26 kwietnia 2007 r., sygn. akt IV Ca (…),

7 w sprawie z powództwa S. S.

8 przeciwko A. S., G. S., R. K., J. S., A. S. i E. S.

9 o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 maja 2008 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie

10 Powód Stefan Stanik wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 26 kwietnia 2007 r., którym w wyniku uwzględnienia apelacji pozwanej G. S. oddalono powództwo o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.

11 Skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.

12 Skarga w ramach przytoczenia jej podstawy wymienia przepis prawa, który – zdaniem skarżącego - został naruszony, czyniąc w ten sposób zadość wymaganiu przewidzianemu w art. 4245

13 § 1 pkt 2 k.p.c., nie wskazuje natomiast przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, a więc nie zawiera autonomicznego elementu, o którym mowa w art. 4245

14 § 1 pkt 3 k.p.c.

15 Skarga nie tylko nie zawiera uprawdopodobnienia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego dotyczy, ale nawet nie precyzuje, jaka konkretna szkoda i 2

16 w jakiej wysokości powstała w następstwie wydania zaskarżonego orzeczenia; brak uprawdopodobnienia szkody oznacza niespełnienie istotnego wymagania skargi, przewidzianego w art. 4945

17 pkt 4 k.p.c.

18 W skardze brak jest także elementu określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., czyli

19 wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

20 Z tych przyczyn skarga powoda została odrzucona przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248

21 § 1 k.p.c.