Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2008 r., IV CNP 25/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2008 r., IV CNP 25/08

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 25/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 maja 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Irena Gromska-Szuster

5 w sprawie ze skargi pozwanego

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w E. z dnia 27 października 2005 r., sygn. akt V Ca (…), ze skargi pozwanego

7 o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w N. z dnia 19 grudnia 2002 r., sygn. akt III RC (…), w sprawie z powództwa małoletniej K. L.

8 przeciwko Ł. B.

9 o ustalenie ojcostwa i roszczenia z tym związane,

10 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 maja 2008 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie

11 Zgodnie z art. 871

12 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

13 obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, co dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Przymus adwokacko-radcowski nie obowiązuje jedynie w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu, a także gdy stroną, jej organem, przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także, gdy stroną, jej organem lub przedstawicielem ustawowym jest adwokat lub radca prawny (art. 871 § 2 k.p.c.).

14 2

15 Z uwagi na to, że skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniosła osobiście strona, a nie zachodzą wskazane w art. 871 § 2 k.p.c.

16 okoliczności wyłączające przymus adwokacko-radcowski, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248

17 § 1 k.p.c. odrzucił skargę.