Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2007 r., IV CNP 25/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2007 r., IV CNP 25/07

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 25/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 7 marca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Mirosława Wysocka

5 ze skargi powoda

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S.

7 z dnia 16 września 2005 r., sygn. akt [...],

8 w sprawie z powództwa W. K.

9 przeciwko R.I. i Stowarzyszeniu S.

10 o ochronę naruszonego posiadania,

11 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

12 w dniu 7 marca 2007 r.,

13 odrzuca skargę

14 2

Uzasadnienie

15 Powód W.K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S., wydanego w dniu 16 września 2005 r., którym oddalona została jego apelacja od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 4 lutego 2005 r. oddalającego wytoczone przez niego powództwo o ochronę naruszonego posiadania.

16 Skarga niniejsza jest niedopuszczalna ze względu na występujące w niej istotne, nieusuwalne braki konstrukcyjne.

17 Po pierwsze, powód nie uprawdopodobnił, że na skutek wydania zaskarżonego skargą wyroku została mu wyrządzona szkoda (art. 4245 § 1

18 pkt 4 k.p.c.). Spełnienie tego wymagania polega m.in. na przedstawieniu dowodów lub innych środków, które uwiarygodniałyby twierdzenia strony o wystąpieniu tej szkody oraz o jej rozmiarach (por. postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r., IV CNP 23/06, Biul. SN 2006, nr 6, poz. 8 oraz postanowienie SN z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, 7-8, poz. 141). Skarga w sprawie niniejszej tak określonego wymagania nie spełnia. Powód nie wyjaśnił bowiem, na jakiej podstawie przyjmuje, że na skutek wydania zaskarżonego przez niego wyroku poniósł szkodę i to we wskazanej przez siebie wysokości. Nie starał się uprawdopodobnić, że planowane przez niego na spornej nieruchomości przedsięwzięcia gospodarcze zostałyby podjęte i przyniosłyby określony zysk, którego nie mógłby osiągnąć w inny sposób. Powód nie przedstawił żadnych konkretnych i wiarygodnych wyliczeń, dokumentów bądź innych źródeł, które mogłyby wskazywać, że rzeczywiście doznał określonej przez siebie szkody. W tym kontekście za oczywiście niewystarczające dla uprawdopodobnienie szkody we wskazanym wyżej zakresie należy uznać odwołanie się przez skarżącego do załączonych w aktach zdjęć, które miałyby świadczyć o jego przedsiębiorczości oraz powołanie się przez niego na fakt posiadania maszyn rolniczych, które znajdują się na spornym terenie. Po drugie, powód w skardze nie wykazał, że zmiana lub uchylenie zaskarżonego niniejsza skargą wyroku w drodze innych środków prawnych nie 3

19 było i nie jest możliwe (art. 4245

20 § 1 pkt 5 k.p.c.). Ograniczenie się w tym

21 względzie do stwierdzenia, że „zaskarżone orzeczenie nie może być w świetle obowiązującego ustawodawstwa wzruszone kasacją” nie stanowi zadośćuczynienia wymaganiu określonemu w art. 4245

22 § 1 pkt 5 k.p.c. W celu jego należytego

23 spełnienia skarżący powinien w skardze dokładnie i w sposób szczegółowy wyjaśnić dlaczego wzruszenie wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 16 września 2005 r. nie było i nie jest nadal możliwe, odnosząc się w tym zakresie do poszczególnych środków prawnych, które według kodeksu postępowania cywilnego mogą służyć stronom dla osiągnięcia takiego skutku (por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140 oraz postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17).

24 Mając powyższe na względzie, należało orzec, jak w sentencji, na podstawie art. 4248

25 § 1 k.p.c.