Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2014 r., IV CNP 17/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2014 r., IV CNP 17/14

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 17/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 października 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Irena Gromska-Szuster

5 w sprawie ze skargi strony pozwanej

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w E.

7 z dnia 29 maja 2013 r.,

8 w sprawie z powództwa K. C.

9 przeciwko A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w E.

10 o zapłatę,

11 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

12 w dniu 8 października 2014 r.,

13 odrzuca skargę.

14 2

Uzasadnienie

15 Wyrokiem z dnia 29 maja 2013 r. Sąd Okręgowy w E. oddalił apelację strony pozwanej od wyroku Sądu pierwszej instancji zasądzającego od pozwanej na rzecz powoda kwotę 40 000 zł. z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu tytułem wynagrodzenia za bezumowne korzystanie przez pozwaną z nieruchomości powoda.

16 Od powyższego prawomocnego wyroku pozwana wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Zgodnie z art. 4245

19 § 1 pkt 5 k.p.c. jednym z konstrukcyjnych wymagań

20 skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest wykazanie przez skarżącego, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

21 Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, spełnienie tej przesłanki wymaga przeprowadzenia przez skarżącego wszechstronnego i wyczerpującego wywodu prawnego, w którym „wykaże” (a nie jedynie „wskaże”, „przytoczy”, czy „uwiarygodni”), że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawych nie było i nie jest możliwe. Musi zatem w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości dowieść istnienia tej przesłanki i ją przekonująco uzasadnić. Środkami umożliwiającymi wzruszenie zaskarżonego orzeczenia są nie tylko skarga kasacyjna i skarga o wznowienie postępowania, jak wywiódł skarżący, lecz także inne narzędzia procesowe, takie jak np. powództwo przeciwegzekucyjne, a zatem skarżący we wskazanym wywodzie prawnym powinien także wykazać niemożność skorzystania również z tych środków (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140 i z dnia 16 kwietnia 2014 r. IV CNP 65/13, nie publ.). Ponieważ pozwana nie wykazała w żaden sposób niemożności skorzystania z innych – poza skargą kasacyjną i skargą o wznowienie postępowania – środków umożliwiających wzruszenie zaskarżonego wyroku, skarga podlega odrzuceniu na 3

22 podstawie art. 4248

23 § 1 k.p.c., jako niespełniająca wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.