Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2007 r., IV CNP 127/06

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2007 r., IV CNP 127/06

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 127/06

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 stycznia 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Marek Sychowicz

5 w sprawie ze skargi uczestniczki postępowania

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w O.

7 z dnia 8 września 2006 r.,

8 w sprawie z wniosku J. M. P.

9 przy uczestnictwie M.P.

10 o podział majątku wspólnego,

11 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

12 w dniu 17 stycznia 2007 r.,

13 odrzuca skargę.

14 2

Uzasadnienie

15 Uczestniczka postępowania M. P. w sprawie toczącej się z wniosku J. M. P. o podział majątku wspólnego, wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 8 września 2006 r., którym odrzucona została jej apelacja od orzeczenia co do istoty sprawy wydanego przez sąd pierwszej instancji.

16 Skarga nie spełnia wszystkich wymagań, które przewiduje art. 4245 § 1

17 k.p.c., a zatem na podstawie art. 4248

18 § 1 k.p.c. podlega odrzuceniu.

19 W skardze brak jest wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 4245

20 § 1 pkt 3 k.p.c.). Skarga w ramach

21 przytoczenia jej podstaw wymienia przepisy prawa, które zdaniem skarżącej zostały naruszone. Przytoczenie podstawy skargi jest jednakże samodzielnym jej elementem (art. 4245

22 § 1 pkt 2 k.p.c.), innym niż wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.). Przepis

23 ten może być przepisem, który stanowi podstawę skargi, ale tak być nie musi. Poza tym skarga nie zawiera uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1

24 pkt 4 k.p.c.). W skardze trzykrotnie wspomina się, że wydanie zaskarżonego orzeczenia spowodowało wyrządzenie szkody w majątku uczestniczki postępowania i dwukrotnie wymienia się wysokość tej szkody (18 843,50 zł). Nie przytoczono jednakże żadnych okoliczności na uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody. Należy zauważyć, że postanowienie o odrzuceniu apelacji samo przez się nie mogło spowodować żadnej szkody. Konsekwencją tego postanowienia stało się uprawomocnienie się orzeczenia sądu pierwszej instancji wydanego co do istoty sprawy. Wydanie więc tego orzeczenia – jeżeli było ono niezgodne z prawem – mogło spowodować szkodę określoną na kwotę 18 843,50 zł, równą wartości przedmiotu zaskarżenia apelacją wniesioną przez uczestniczkę postępowania. Uprawdopodobnienie poniesienia przez uczestniczkę postępowania tej szkody wymagałoby uprawdopodobnienia, że zarzuty apelacji były zasadne i gdyby apelacja nie została z naruszeniem prawa odrzucona, lecz została 3

25 rozpoznana, jej wynikiem byłoby wydanie orzeczenia co do istoty sprawy „korzystniejszego” dla uczestniczki postępowania o kwotę 18 843,50 zł. Uprawdopodobnienie poniesienia takiej szkody byłoby właściwe w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem wydanego przez sąd pierwszej instancji prawomocnego orzeczenia co do istoty sprawy.

26 Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji. jc