Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2009 r., IV CNP 10/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2009 r., IV CNP 10/09

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 10/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 27 marca 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Józef Frąckowiak

5 w sprawie ze skargi pozwanego

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy w G.

7 w dniu 9 października 2006 r.; sygn. akt [....]

8 w sprawie z powództwa „P.” Spółki Akcyjnej

9 przeciwko E.K.

10 o zapłatę,

11 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

12 w dniu 27 marca 2009 r.,

13 odrzuca skargę.

14 2

Uzasadnienie

15 Wniesiona przez pozwanego E.K., zastępowanego przez adwokata P.J., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy w G. z dnia 9 października 2006 r. podlegała odrzuceniu z następującej przyczyny.

16 Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245

17 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi

18 „wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245

19 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego

20 warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżąca powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia.

21 Należy podkreślić, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną lub skargę o wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności orzeczenia. Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245

22 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący musi „wykazać" (nie tylko „wskazać"), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić.

23 Zawarta w niniejszej skardze argumentacja nie może być uznane za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt

24 5 k.p.c. Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1

25 k.p.c.).