Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2007 r., II UK 2/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2007 r., II UK 2/07

Tekst

1 Sygn. akt II UK 2/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 29 maja 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Beata Gudowska

5 w sprawie z wniosku S. O.

6 przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.

7 o wymiar składek,

8 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 29 maja 2007 r., skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 6 kwietnia 2006 r.,

9 odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

10 Pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w T. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 kwietnia 2006 r. Wyrokiem tym Sąd Apelacyjny uchylił wyrok Sądu Okręgowego z dnia 7 grudnia 2004 r. oraz decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w G. z dnia 3 czerwca 2004 r. w przedmiocie ustalenia składek na ubezpieczenie społeczne S. O. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w T. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i jego zmiany lub przekazania Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania.

11 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

12 2

13 Stosownie do art. 3891

14 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna może być wniesiona od

15 wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Sformułowanie „wyrok kończący postępowanie w sprawie” wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku drugiej instancji sądowej uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania. Dotyczy to także wyroku wydanego na podstawie art. 47714a

16 k.p.c., którym sąd drugiej instancji, uchylając wyrok i poprzedzającą go decyzję organu rentowego przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania bezpośrednio organowi rentowemu.

17 Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).