Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 1998 r., II UKN 27/98

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 1998 r., II UKN 27/98

Tekst

1 Postanowienie z dnia 6 maja 1998 r.

2 II UKN 27/98

3 Przedstawienie zarzutów przeciwko rozstrzygnięciu sądu pierwszej instancji dopiero w zażaleniu na postanowienie tego sądu, oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji, nie jest wykonaniem obowiązku dokonania czynności procesowej równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu (art. 169 § 3 KPC).

4 Przewodniczący SSN: Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Teresa Romer, Stefania Szymańska (sprawozdawca).

5 Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 6 maja 1998 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Jacka C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych- Oddziałowi w P. o rentę inwalidzką, na skutek kasacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie z dnia 14 listopada 1997 r. [...]

6 p o s t a n o w i ł:

7 o d d a l i ć kasację.

Uzasadnienie

8 Wyrokiem z 27 lutego 1997 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie Jacka C. od decyzji organu rentowego odmawiającej przyznania renty inwalidzkiej.

9 Postanowieniem z 27 czerwca 1997 r. Sąd Wojewódzki oddalił wniosek Jacka C. o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji od powyższego wyroku. Sąd podkreślił, że wyrok uprawomocnił się w dniu 2 marca 1997 r., zaś wnioskodawca nie uprawdopodobnił okoliczności dotyczących braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia apelacji - stosownie do art. 168 § 1 i 169 § 2 KPC. Przesłuchany w cha- 2

10 rakterze strony podniósł, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia apelacji była nieznajomość przepisów proceduralnych. W tej sytuacji brak jest podstawowej przesłanki do uwzględnienia wniosku - braku winy wnioskodawcy. Strona obowiązana jest do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne nawet w przypadku lekkiego niedbalstwa. Postanowieniem z 10 października 1997 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie oddalił zażalenia Jacka C., jako nieuzasadnione. Sąd podkreślił, że wnioskodawca dopuścił się zaniedbania przez to, że w sytuacji, gdy nie stawił się na rozprawę w dniu 27 czerwca 1997 r., nie starał się choćby telefonicznie, bądź w inny sposób dowiedzieć się jak Sąd Wojewódzki ocenił jego odwołanie od niekorzystnej dla niego decyzji organu rentowego z 21 listopada 1996 r. Taka bierna postawa wnoszącego zażalenie dowodzi braku wymaganej w takich przypadkach dbałości o swoje interesy. Sąd Wojewódzki uwzględnił wszystkie okoliczności sprawy i trafnie przyjął, że po stronie wnioskodawcy nie zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia apelacji.

11 W kasacji opartej na zarzucie naruszenia przepisów postępowania (art. 393 1

12 pkt 2 KPC), tj. art. 391 w związku z art. 168 § 1 i 169 § 1 i 2 KPC w związku z art. 328 § 2 KPC - polegającym na nierozważeniu zarzutów zażalenia, co miało istotny wpływ na wyniki sprawy, wnioskodawca domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

13 1) Wnoszący kasację zarzuca, że Sąd Apelacyjny dokonał błędnych ustaleń przyjmując, że wnioskodawca nie stawił się na rozprawę w dniu 27 czerwca 1997 r. Z akt sprawy wynika bowiem, że w tym dniu był on obecny na rozprawie i został przesłuchany na okoliczność przyczyny uchybienia terminowi [...], z tym iż przesłuchanie nie było szczegółowe.

14 W związku z powyższym należy podkreślić, iż Sądowi Apelacyjnemu chodziło niewątpliwie o rozprawę jaka miała miejsce przed Sądem Wojewódzkim w dniu 27 lutego 1997 r., na którą wnioskodawca - mimo prawidłowego zawiadomienia o terminie rozpoznania sprawy - nie stawił się, co zasadnie podniósł Sąd Wojewódzki w motywach postanowienia z 27 czerwca 1997 r.

15 3

16 2) Nie jest trafny zarzut, jakoby Sąd Apelacyjny nie wziął pod uwagę tłumaczenia wnioskodawcy zawartego w zażaleniu odnośnie przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia apelacji. Zarzutowi temu przeczą motywy zaskarżonego postanowienia.

17 3) Pozbawiony słuszności jest zarzut naruszenia przez Sąd Wojewódzki art. 473 KPC na skutek niepouczenia wnioskodawcy w zawiadomieniu o rozprawie wyznaczonej na dzień 27 lutego 1997 r. o rygorze „pominięcia dowodu z przesłuchania go w charakterze strony”. Przepisy KPC nie przewidują takiego obowiązku, a zaznaczenie o takim rygorze zależy od uznania Sądu. Okoliczności sprawy nie wskazywały na potrzebę wezwania wnioskodawcy do osobistego stawiennictwa na rozprawę wyznaczoną na dzień 27 lutego 1997 r.

18 4) Zgodnie z art. 169 § 3 KPC strona ubiegająca się o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu powinna dokonać tej czynności. Oznacza to, że wnioskodawca występując z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji powinien był zaznaczyć dlaczego nie zgadza się z wyrokiem Sądu Wojewódzkiego. Pismo wnioskodawcy z dnia 4 kwietnia 1997 r. zarzutów takich nie zawiera. Wnioskodawca zarzuty takie przedstawił dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 27 czerwca 1997 r. oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy uznał, iż kasacja pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw, w związku z czym podlega oddaleniu na mocy art. 353

19 12

KPC.

20 ========================================