Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 września 1998 r., II UKN 236/98

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 września 1998 r., II UKN 236/98

Tekst

1 Postanowienie z dnia 10 września 1998 r.

2 II UKN 236/98

3 Pełnomocnictwo ogólne do reprezentowania i obrony interesów Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, podpisane przez dyrektora właściwego oddziału, stanowi należyte umocowanie tego pełnomocnika w postępowaniu sądowym.

4 Przewodniczący SSN: Teresa Romer, Sędziowie: SN Stefania Szymańska (sprawozdawca), SA Beata Gudowska.

5 Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 10 września 1998 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Krzysztofa K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w W. o rentę inwalidzką, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 16 grudnia 1997 r. [...]

6 p o s t a n o w i ł:

7 o d d a l i ć kasację.

Uzasadnienie

8 Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyrokiem z 4 września 1997 r., oddalił odwołanie Krzysztofa K. od decyzji ZUS-Oddziału w W. z 2 czerwca 1997 r. odmawiającej przyznania renty inwalidzkiej. Apelację wnioskodawcy od tego wyroku oddalił Sąd Apelacyjny w Warszawie, wyrokiem z 16 grudnia 1997 r.

9 W kasacji opartej na podstawie z art. 393

10 1

11 pkt 2 KPC, Krzysztof K. zarzucił

12 naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 378 § 2 w związku z art. 379 pkt 2 KPC, polegające na oddaleniu apelacji w sytuacji, gdy postępowanie przed Sądem pierwszej instancji dotknięte było nieważnością, wynikającą z nienależytego umocowania pełnomocnika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. We wniosku żąda 2

13 więc uchylenia zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Wojewódzkiego i przekazania sprawy temuż Sądowi do ponownego rozpoznania.

14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Kasacja jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu na mocy art. 393

16 12

17 KPC. Pozbawiony słuszności jest zarzut, iż pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie był należycie umocowany w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, gdyż złożył do akt kserokopię pełnomocnictwa, na której jedynie napisano datę „04.09.1997 r.”. Wbrew temu zarzutowi, nie stanowi to naruszenia art. 89 § 1 KPC. Przedłożone pełnomocnictwo, udzielone Małgorzacie G.-K., odpowiada bowiem wymaganiom określonym w przepisach KPC. Pełnomocnictwo to jest pełnomocnictwem ogólnym i jest podpisane przez dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w W., a więc osobę uprawnioną do udzielania pełnomocnictwa. Małgorzata G.-K., pracownik Oddziału, została z mocy tego pełnomocnictwa upoważniona do reprezentowania i obrony interesów Oddziału na rozprawach przed Sądem Wojewódzkim-Wydział XIV w Warszawie. Na mocy tego pełnomocnictwa zatem była upoważniona także do występowania jako pełnomocnik Oddziału w rozpoznawanej sprawie. Nie narusza prawidłowości umocowania przedłożenie na rozprawie kserokopii tego pełnomocnictwa.

18 ========================================