Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2024 r., II NSNK 10/23

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2024 r., II NSNK 10/23

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 13 grudnia 2024 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Tomasz Przesławski

4 w sprawie A. O. na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 13 grudnia 2024 r., w przedmiocie skargi nadzwyczajnej wniesionej przez A. O. od postanowienia Sądu Rejonowego w Żarach z dnia 1 marca 2022 r., II K 135/21, na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw.

5 z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 95 pkt 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym pozostawia skargę bez rozpoznania.

Uzasadnienie

6 A. O. (dalej: „skarżący”) osobiście złożył skargę nadzwyczajną od postanowienia Sądu Rejonowego w Żarach z dnia 1 marca 2019 r., sygn. akt II K 135/21.

7 Sprawa w Sądzie Najwyższym została pierwotnie zarejestrowana pod sygnaturą I NSNk 11/22, a następnie – w wyniku dokonanej zmiany – otrzymała sygnaturę II NSNk 10/23.

8 W odpowiedzi na skargę nadzwyczajną Prokurator Generalny pismem z 3 lipca 2024 r. wskazał, że katalog podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nadzwyczajnej jest zamknięty, a skarżący nie jest uprawniony do skierowania tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia.

9 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

10 Skargę pozostawiono bez rozpoznania.

11 Zgodnie z art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622 ze zm., dalej: „u.SN”), skargę nadzwyczajną może wnieść Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

12 Katalog podmiotów uprawnionych do wystąpienia ze skargą nadzwyczajną jest zatem zamknięty i żaden inny podmiot, poza wymienionymi w art. 89 § 2 u.SN, nie może zostać uznany za uprawniony do jej skutecznego wniesienia. Z uwagi na to, że skarżącemu nie przysługuje przymiot żadnego z wymienionych organów, należy uznać go za nieuprawnionego do wniesienia środka zaskarżenia jakim jest skarga nadzwyczajna.

13 W świetle art. 95 pkt 2 u.SN w zakresie nieuregulowanym przepisami powyższej ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, w zakresie spraw karnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego dotyczące kasacji.

14 Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania przyjętą kasację, jeżeli została ona wniesiona przez osobę nieuprawnioną. W świetle art. 95 pkt 2 u.SN takie same konsekwencje wywołuje wniesienie skargi nadzwyczajnej przez osobę nieuprawnioną.

15 Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 95 pkt 2 u.SN orzekł, jak w sentencji.