Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2026 r., II KZ 46/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2026 r., II KZ 46/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 6 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Jacek Błaszczyk

4 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 października 2026 r., w sprawie M.M. w przedmiocie zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 16 lipca 2026 r., sygn. akt VI Ka 1274/25

5 na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

6 postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

7 Zarządzeniem z dnia 5 sierpnia 2026 r. Przewodniczący VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie odmówił przyjęcia wniosku skazanego M.M. o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sadu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 16 lipca 2026 r., sygn. akt VI Ka 1274/25 (k.342).

8 Zażalenie na to zarządzenie złożył M.M. wskazując, że nie miał kontaktu z adwokatem, natomiast korespondencję z sądu z zawiadomieniem o wydanym orzeczeniu otrzymał w dniu 22 lipca 2026 r. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku nadał w dniu 27 lipca 2026 r., a zatem z zachowaniem 7-dniowego terminu od dnia doręczenia orzeczenia. W piśmie z dnia 21 sierpnia 2026 r. skazany wskazał nadto, że z pouczenia jakie otrzymał wyraźnie wynika, że 7-dniowy termin winien być liczony od dnia doręczenia orzeczenia.

9 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

10 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

11 Zgodnie z treścią art. 422 § 1 k.p.k. wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku można skutecznie złożyć w terminie zawitym 7 dni od ogłoszenia wyroku. Wskazany termin biegnie od daty doręczenia wyroku jedynie w stosunku do oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy oraz pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok, nie był na nim obecny (art. 422 § 2a k.p.k.).

12 W przedmiotowej sprawie M.M., który był pozbawiony wolności, został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy apelacyjnej w dniu 16 lipca 2026 r. oraz pouczony o treści art. 451 k.p.k. Nie wnosił on o sprowadzenie go na rozprawę odwoławczą, na której zapadł wyrok (k. 266, 297, t. II). Wniesiony przez niego wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku został złożony w dniu 27 lipca 2026 r. (k. 340, t. II), a zatem z uchybieniem 7- dniowego terminu do jego wniesienia, który upłynął w dniu 23 lipca 2026 r., oczym skazany został wyraźnie poinformowany i co wprost wynika z pouczenia (k. 313, t. II). Wobec powyższego brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia zażalenia na zaskarżone zarządzenie. Zaniechanie przez skazanego czynności służących poznaniu swojej sytuacji procesowej, bez względu na przyczynę, nie może stanowić wystarczającej podstawy do podważenia wydanego w sprawie zarządzenia o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia jako złożonego po terminie (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2023 r., III KZ 4/23). Na marginesie należy wskazać, że w aktualnym stanie prawnym stronie, która była nieobecna podczas ogłoszenia wyroku, co do zasady, nie przysługuje z tego tytułu uprawnienie do otrzymania odpisu wyroku wraz z pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego (takie uprawnienie przewidywał uchylony § 2 art. 419 k.p.k.). Mimo to, Sąd Okręgowy, stosownie do brzmienia art. 100 § 3 k.p.k. doręczył skazanemu odpis wyroku z urzędu wraz ze stosownym pouczeniem o uprawnieniach i obowiązkach. Skazany nie otrzymał zaś uzasadnienia orzeczenia, albowiem nie złożył w terminie wniosku o jego sporządzenie. Końcowo dodać należy, że ani w treści zażalenia, ani w piśmie do Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku skazany nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wykonania wskazanej czynności procesowej.

13 Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.