Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 2012 r., II KZ 40/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 2012 r., II KZ 40/12

Tekst

1 Sygn. akt II KZ 40/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 20 listopada 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Rafał Malarski

5 w sprawie A. M.

6 oskarżonego z art. 217 § 1 k.k.

7 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

8 w dniu 20 listopada 2012 r.,

9 zażalenia pełnomocnika oskarżycielki prywatnej B. M. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego z dnia 17 sierpnia 2012 r.,

10 p o s t a n o w i ł :

11 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

12 Zażalenie okazało się bezzasadne.

13 Twierdzenie skarżącego, że wniosek o doręczenie wyroku sądu odwoławczego z uzasadnieniem został nadany listem poleconym w dniu 26 czerwca 2012 r., a więc w terminie zawitym, o którym mowa w art. 524 § 1 zd. 2 k.p.k., wymagało krytycznej oceny. Pełnomocnik oskarżycielki prywatnej wprawdzie przedstawił kserokopię karty księgi korespondencji, z której wynika, że do Sądu Okręgowego Wydział Karny wysłano z jego kancelarii w dniu 26 czerwca 2012 r. list polecony (k. 214), ale adnotacja ta, zresztą nie określająca w ogóle, o jaką przesyłkę tu chodziło, nie była w stanie podważyć ustalenia poczynionego na podstawie odcisku pieczęci Urzędu Pocztowego K. 1 na kopercie, w której nadesłano wniosek o doręczenie wyroku odwoławczego z uzasadnieniem (k. 205). Odcisk tejże pieczęci jasno wskazywał, że przesyłkę nadano jako list zwykły w dniu 8 sierpnia 2012 r. Dotarł on do Sądu Okręgowego w dniu 14 sierpnia 2012 r. 2

14 Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.