Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2012 r., II KZ 33/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2012 r., II KZ 33/12

Tekst

1 Sygn. akt II KZ 33/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 26 września 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Michał Laskowski

5 w sprawie M. P.

6 skazanego z art. 280 § 2 k.k.

7 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

8 w dniu 26 września 2012 r.,

9 zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 2 sierpnia 2012 r., o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu uzasadnienia wyroku z dnia 11 maja 2012r., na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

10 p o s t a n o w i ł:

11 utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

12 Wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 27 grudnia 2011 r., M. P. uznany został za winnego przestępstwa z art. 280 § 2 k.k. i za przestępstwo to wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności. Apelację od tego wyroku wniosła obrońca oskarżonego. Pierwszy termin rozprawy apelacyjnej wyznaczono na dzień 4 kwietnia 2012 r. Zawiadomienie o terminie rozprawy apelacyjnej wysłano na adres oskarżonego w B. Wobec braku prawidłowego zawiadomienia o terminie rozprawę odroczono, a nowy jej termin wyznaczono nadzień 11 maja 2012 r. W dniu 17 kwietnia 2012 r. do Sadu Apelacyjnego wpłynęło pismo informujące, że oskarżony został tymczasowo aresztowany w innej sprawie. W dniu 19 kwietnia 2012 r. ustalono, że przebywa on w Areszcie Śledczym W. W tym samym dniu wysłano do oskarżonego zawiadomienie o terminie rozprawy w dniu 11 maja 2012 r.

13 Zawiadomienie to doręczono oskarżonemu w dniu 10 maja 2012 r., a więc w przeddzień rozprawy (k. 279 i 288 akt).

14 W toku rozprawy apelacyjnej w dniu 11 maja 2012 r. stwierdzono, że M. P. jest prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy i wydano wyrok utrzymujący w mocy wyrok zaskarżony przez obrońcę oskarżonego. Odpis tego orzeczenia z pouczeniem doręczono oskarżonemu w dniu 18 maja 2012 r.

15 (k. 287). W dniu 25 maja 2012 r. oskarżony nadał w Areszcie Śledczym pismo, w którym wniósł o doprowadzenie na rozprawę i ponowne rozpatrzenie sprawy. Przewodniczący Wydziału poinformował skazanego, że jego wniosek jest bezprzedmiotowy wobec prawomocności skazującego wyroku oraz zwrócił się z pytaniem, czy wniosek jego należy potraktować jako wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Pismo to doręczono skazanemu w dniu 5 czerwca 2012 r. (k.302). W dniu 28 czerwca 2012 r. skazany złożył w areszcie wniosek o przesłanie wyroku Sądu Apelacyjnego wraz z uzasadnieniem. Zarządzeniem z dnia 2 lipca 2012 r. odmówiono przyjęcia wniosku. Wówczas skazany wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku. Zaskarżonym postanowieniem wniosek ten nie został uwzględniony.

16 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skazany, podnosząc, że zbyt późno zawiadomiono go o terminie rozprawy apelacyjnej, a jego wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem został odrzucony. Skazany wniósł o przywrócenie terminu.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

18 Po pierwsze stwierdzić należy, że wprawdzie dopiero w przeddzień rozprawy, ale skarżący został powiadomiony o terminie rozprawy apelacyjnej. Mógł zatem oczekiwać, że w jego sprawie zapadnie wyrok. O tym, że tak się stało wiedział z pewnością od dnia 18 maja 2012 r. Wówczas też rozpoczął się bieg 7 dniowego terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, o czym pouczono skazanego. W dniu 25 maja 2012 r., a więc w tym terminie skazany złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i doprowadzenie na rozprawę. Informację, że wniosek ten nie może być uwzględniony skazany otrzymał w dniu 5 czerwca 2012 r. Wtedy też zapytano skazanego, czy traktować jego wniosek jako wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Skazany udzielił odpowiedzi na to pismo dopiero w dniu 28 czerwca 2012 r., składając stosowny wniosek. Jak ustalono w administracji aresztu wcześniej nie składał żadnych pism (k. 303), wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku o przywrócenie terminu. W tej sytuacji brak podstaw do uznania, że skazany nie mógł dotrzymać terminu z powodu niezależnych od niego okoliczności o nadzwyczajnym charakterze, a tylko takie mogłyby stanowić przesłankę przywrócenia terminu. Wobec powyższego zaskarżone postanowienie utrzymano w mocy.