Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., II KZ 27/13

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
II KZ 27/13
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt II KZ 27/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 9 lipca 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Michał Laskowski

5 w sprawie L. T.

6 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

7 w dniu 9 lipca 2013 r.,

8 zażalenia wniesionego przez L. T.

9 na zarządzenie Przewodniczącej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego […] z dnia 6 czerwca 2013 r.,

10 p o s t a n o w i ł:

11 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

12 L. T. skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego w T. z dnia 10 sierpnia 2010 r. Po rozpoznaniu apelacji obrońcy Sąd Okręgowy, wyrokiem z dnia 16 listopada 2010 r., utrzymał wyrok skazujący w mocy.

13 W dniu 1 marca 2013 r. do Sądu Rejonowego wpłynęło pismo L. T.

14 potraktowane jako wniosek o wznowienie postępowania.

15 W dniu 29 marca 2013 r. wezwano L. T. do uzupełnienia w terminie 7 dni formalnego braku tego wniosku. Wezwanie to dotyczyło uzupełnienia przez sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie przez adwokata oraz uiszczenia opłaty. Zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braku doręczono skazanemu w dniu 8 kwietnia 2013 r..

16 2

17 Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego wobec nieuzupełnienia braku w postaci sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie przez adwokata.

18 W zażaleniu skazany podniósł, szereg okoliczności związanych z biegiem postępowania w jego sprawie.

19 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

20 Zażalenie nie jest zasadne. Wniosek o wznowienie postępowania powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata. W orzecznictwie i piśmiennictwie obowiązek wynikający z art. 545 § 2 k.p.k. określany jest powszechnie jako przymus adwokacki. Interpretacja słowa „powinien” jest jednolita i uznaje się to słowo jako równoznaczne z bezwzględną koniecznością realizacji nakazu zawartego w omawianym przepisie.

21 Skazany mógł zatem po otrzymaniu wezwania do usunięcia braku sam ustanowić obrońcę w celu sporządzenia i podpisania takiego wniosku lub domagać się ustanowienia obrońcy z urzędu. Fakt, że nie uczynił tego, nie uzupełniając braku powoduje, że zaskarżone zarządzenie jest zasadne i jako takie utrzymane zostało w mocy. Okoliczności faktyczne i dowodowe przedstawiane w zażaleniu przez skazanego nie mogą z kolei być rozpoznawane wobec faktu, że wniosku o wznowienie nie sporządził i nie podpisał adwokat. Na marginesie tylko można dodać, że także obecnie skazany może ustanowić obrońcę z wyboru w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.

Powołane przepisy