Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 sierpnia 2012 r., II KO 41/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 sierpnia 2012 r., II KO 41/12

Tekst

1 Sygn. akt II KO 41/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 29 sierpnia 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Józef Dołhy (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Rafał Malarski

6 SSN Dariusz Świecki

7 w sprawie zażalenia M. M.

8 na zarządzenie prokuratora Prokuratury Rejonowej

9 z dnia 2 maja 2012r. o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa,

10 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

11 w dniu 29 sierpnia 2012 r.,

12 wniosku Sądu Rejonowego

13 z dnia 29 czerwca 2012 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

14 p o s t a n o w i ł :

15 odmówić przekazania sprawy.

Uzasadnienie

16 Występujący Sąd Rejonowy podniósł, że sprawa dotyczy sędziów Sądu Okręgowego , co do których skarżący złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa w związku z rozpoznaniem sprawy cywilnej, zatem w tych warunkach rozstrzygnięcie zażalenia przez sąd właściwy może być postrzegane jako okoliczność zagrażająca obiektywnemu orzekaniu.

17 Sąd Najwyższy nie podzielił tego stanowiska.

18 W realiach sprawy nie występuje rzeczywiste zagrożenie obiektywizmu w orzekaniu, co jest konieczną przesłanką korzystania z właściwości delegacyjnej na podstawie art. 37 k.p.k. Sprawa dotyczy działalności orzeczniczej sędziów innego sądu i choć jest to sąd wyższego rzędu w tym samym mieście, to sam ten fakt nie może stanowić wystarczającego powodu do przekazania sprawy. Przedmiotem rozstrzygania jest kwestia wypadkowa - dopuszczalność wniesienia środka odwoławczego – brak jest zatem podstaw do uznania, by w tych uwarunkowaniach zaistniały okoliczności mające wpływ na niezależność i zdolność obiektywnego orzekania sędziów sądu właściwego.

19 Z tych motywów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.