Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2026 r., II KO 146/26

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
II KO 146/26
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
Sąd Najwyższy: Web API (repozytorium2.sn.pl)
Informacja o źródle
Orzeczenia Sądu Najwyższego pochodzą od Sądu Najwyższego i zostały pobrane z serwera repozytorium2.sn.pl za pośrednictwem Web API Sądu Najwyższego. Pelnora przetworzyła te informacje: zmieniła ich format, wyodrębniła metadane, powiązała orzeczenia z przepisami, sklasyfikowała dokumenty i prezentuje fragmenty tekstu w wynikach wyszukiwania. Sąd Najwyższy nie zatwierdza ani nie rekomenduje Pelnory i nie ponosi odpowiedzialności za jej opracowania. Informacje mogły się zmienić po pobraniu; przed wykorzystaniem w działalności profesjonalnej sprawdź orzeczenie u źródła.

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 27 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Jerzy Grubba

4 w sprawie zażalenia J.S. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Lublin – Południe w Lublinie z dnia 17 sierpnia 2026 r. o odmowie wszczęcia śledztwa po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 października 2026r.

5 wniosku Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie z dnia 5 października 2026r. sygn. akt IV Kp 636/26

6 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37§1 k.p.k.

7 postanowił:

8 uwzględnić wniosek i przekazać sprawę do rozpoznania

9 Sądowi Rejonowemu w Radomiu

Uzasadnienie

10 Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie wskazanym wyżej postanowieniem, na podstawie art. 37§1 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania niniejszej sprawy do rozpoznania sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.

11 Wniosek Sądu został uzasadniony faktem, że sprawa dotyczy zażalenia na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Lublin – Południe w Lublinie z dnia 17 sierpnia 2026 r. o odmowie wszczęcia śledztwa. Skarżący wskazał, że w jego ocenie asesor i referendarz tego sądu wykonując czynności w jego sprawie dopuścili się przestępstw z art. 231§1 k.p.k., którymi został on pokrzywdzony. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

12 Wniosek Sądu Rejonowego zasługuje na uwzględnienie.

13 Rzeczywiście, w sytuacji gdy zarzuca się, że stawiany zarzut związany jest z czynami popełnionymi przez osoby zatrudnione w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy, to w postrzeganiu powszechnym mogą zrodzić się wątpliwości, czy sąd ten nie rozpoznaje „własnej” sprawy, a więc czy jest bezstronny. Dobrze pojmowany interes wymiaru sprawiedliwości przemawia za eliminowaniem sytuacji, które mogą rodzić takie wątpliwości.

14 Stąd potrzeba uwzględnienia wniosku.

15 Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy wskazał jako właściwy do rozpoznania sprawy Sąd Rejonowy w Radomiu, a więc Sąd, którego w żadnym stopniu nie dotyczą podnoszone zarzuty i wątpliwości.

Powołane przepisy