Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2026 r., II KO 119/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2026 r., II KO 119/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 9 września 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Michał Laskowski

4 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 9 września 2026 r., w sprawie W.K., oskarżonego o przestępstwo z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 21 sierpnia 2026 r., sygn. akt II Ka 252/26, na podstawie art. 37 k.p.k.

5 postanowił:

6 przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w

7 Radomiu.

Uzasadnienie

8 Do Sądu Okręgowego w Siedlcach wpłynęła apelacja W.K., który stanął pod zarzutem popełnienia dwóch przestępstw znieważenia sędziego Sądu Okręgowego w Siedlcach i został skazany z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. nieprawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Łukowie z 10 lutego 2026 r., na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.

9 Sąd Okręgowy w Siedlcach zwrócił się do Sądu Najwyższego o zastosowanie właściwości delegacyjnej ze względu na to, że wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości.

10 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

11 Inicjatywę należało uznać za zasadną.

12 Wskazane w postulacie przeniesienia sprawy do innego sądu okoliczności w sposób oczywisty mogą powodować przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w Sądzie właściwym miejscowo, chociaż - co należy podkreślić z całą mocą - nie ujawniły się jakiekolwiek powody, które mogłyby osłabiać zaufanie co do bezstronności któregokolwiek z sędziów orzekających w siedleckim Sądzie Okręgowym. Przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. nie wymaga jednak tego, aby takie okoliczności rzeczywiście wystąpiły, a jedynie tego, by przebieg danej sprawy mógł rodzić obawę, że takie przekonanie może pojawić się w odbiorze społecznym, w tym także u stron postępowania.

13 W niniejszej sprawie czynnikiem, który zadecydował o uwzględnieniu inicjatywy, było to, że uczestnikiem wydarzeń była sędzia Sądu występującego orzekająca w […] Wydziale Karnym a świadkiem przewodnicząca tego Wydziału, a przedmiotem rozpoznania będzie odwołanie skazanego od wysokości wymierzonej mu kary. Mając na względzie, że wymiar kary odbywa się również w ramach swobodnego uznania sędziowskiego co do najwłaściwszej sankcji karnej oraz jej ostatecznej wysokości z punktu widzenia zakładanych celów kary, to ta okoliczność może wywołać u postronnych obserwatorów wątpliwości co do możliwości obiektywnego rozpoznania niniejszej sprawy.

14 Podsumowując, wobec zaistnienia okoliczności uzasadniających przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, Sąd Najwyższy przekazał sprawę W.K. Sądowi Okręgowemu w Radomiu.