Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2013 r., II KK 52/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2013 r., II KK 52/13

Tekst

1 Sygn. akt II KK 52/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 5 marca 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Piotr Hofmański

5 na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

6 po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 marca 2013 r., sprawy S. B.

7 uniewinnionego od zarzutu z art. 177 § 2 i in. k.k.

8 z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego M. C. od wyroku Sądu Okręgowego w P.

9 z dnia 21 listopada 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 19 lipca 2012 r.,

10 p o s t a n o w i ł

11 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną,

12 2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć oskarżyciela posiłkowego M. C.

Uzasadnienie

13 Kasację pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym.

14 Wbrew intencjom deklarowanym przez autora kasacji, nie zmierza ona do wykazania rażącego naruszenie prawa, lecz forsuje odmienną niż dokonana przez Sąd Okręgowy w P. oceny dowodów. Uzasadniając sformułowane zarzuty pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego rysuje własną ocenę zachowania oskarżonego w kontekście zachowania przez niego reguł ostrożności, całkowicie ignorując dokonane w sprawie ustalenia faktyczne. Tylko one mogą być tymczasem punktem wyjścia dla sformułowania zarzutów kasacyjnych, za pomocą których wolno zakwestionować sposób dokonania w sprawie ustaleń, ale nie ich treść. 2

15 Czyniąc inaczej autor kasacji w istocie zmierza do powielenia kontroli apelacyjnej w postępowaniu kasacyjnym, co stoi w sprzeczności z istotą tego postępowania i istotą nadzwyczajnego środka zaskarżania, jakim jest kasacja. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.