Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2026 r., II KK 453/26

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
II KK 453/26
Data
Forma
Wyrok
Źródło
Sąd Najwyższy: Web API (repozytorium2.sn.pl)
Informacja o źródle
Orzeczenia Sądu Najwyższego pochodzą od Sądu Najwyższego i zostały pobrane z serwera repozytorium2.sn.pl za pośrednictwem Web API Sądu Najwyższego. Pelnora przetworzyła te informacje: zmieniła ich format, wyodrębniła metadane, powiązała orzeczenia z przepisami, sklasyfikowała dokumenty i prezentuje fragmenty tekstu w wynikach wyszukiwania. Sąd Najwyższy nie zatwierdza ani nie rekomenduje Pelnory i nie ponosi odpowiedzialności za jej opracowania. Informacje mogły się zmienić po pobraniu; przed wykorzystaniem w działalności profesjonalnej sprawdź orzeczenie u źródła.

Sentencja

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

1 Dnia 27 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Małgorzata Bednarek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Dziergawka

4 SSN Paweł Bucoń

5 w sprawie K. G. skazanego za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 27 października 2026 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieście w Warszawie z 13 czerwca 2025 roku, sygn. V K 531/25

6 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy – Śródmieście w Warszawie

7 SSN Paweł Bucoń SSN Małgorzata Bednarek SSN Anna Dziergawka

Uzasadnienie

8 K. G. został oskarżony o to, że w dniu 2 marca 2025 r. w W. przy […], wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ilości 10,50 g netto, tj.

9 o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii Wyrokiem nakazowym z 13 czerwca 2025 roku, sygn. II KK 453/26, Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieście w Warszawie:

1. uznał K. G. za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu aktem oskarżenia i za to na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U.2023.1939 t.j. z dnia 2023.09.20) w zw. z art. 37a § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 300 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 35 złotych;

2. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 2 marca 2025 roku od godziny 09:40 do 3 marca 2025 roku do godziny 12:40 z zaokrągleniem do pełnego dnia przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny;

3. na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek dowodu rzeczowego opisanego w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr […], a zapisanego pod numerem […] na karcie 28 akt sprawy zarządzając jego zniszczenie;

4. na podstawie art. 70 ust. 4a ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 4.500 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

5. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w wysokości 1440,00 złotych.

15 Żadna ze stron nie wniosła sprzeciwu i wyrok uprawomocnił się 28 czerwca 2025 roku.

16 Kasację od powyższego wyroku na korzyść skazanego wywiódł Prokurator Generalny, w której podniósł zarzut:

17 rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 502 § 1 k.p.k., polegające na orzeczeniu wobec K. G. - po przeprowadzeniu postępowania nakazowego w trybie art. 500 § 1 i 3 k.p.k. i uznaniu go wyrokiem nakazowym za winnego popełnienia występku z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U.2023.1939 t.j. z dnia 2023.09.20) w zw. z art. 37a § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. - kary 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 35 (trzydzieści pięć) złotych, podczas gdy zgodnie z treścią przepisu art. 502 § 1 k.p.k. wyrokiem nakazowym można orzec karę grzywny w maksymalnej wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych albo do 200 000 (dwustu tysięcy) złotych. Stawiając powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w jego części dot. rozstrzygnięcia o karze grzywny i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu dla Warszawy – Śródmieście Warszawie do ponownego rozpoznania.

18 Sąd Najwyższy zważył co następuje:

19 Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się zasadna w stopniu umożliwiającym rozpoznanie jej w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

20 Rację ma skarżący, że przedmiotowy wyrok nakazowy zapadł z rażącą obrazą wskazanego w petitum kasacji przepisu prawa procesowego.

21 Postępowanie nakazowe podlega rygorom opisanym w rozdziale 53 Kodeksu postępowania karanego; zgodnie z art. 500 § 1 k.p.k. w sprawach, w których prowadzono dochodzenie, uznając na podstawie zebranego w postępowaniu przygotowawczym materiału, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne, sąd może w wypadkach pozwalających na orzeczenie kary ograniczenia wolności lub grzywny wydać wyrok nakazowy. Stosownie zaś do art. 502 § 1 k.p.k., wyrokiem nakazowym można orzec karę ograniczenia wolności lub grzywnę w wysokości do 200 stawek dziennych albo do 200.000 zł. Przepis ten określa nie tylko katalog kar, jakie sąd może orzec w postępowaniu nakazowym, ale także określa ich wymiar, co oczywiście dotyczy również kary grzywny.

22 Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieście w Warszawie zaskarżonym wyrokiem wymierzył K. G. za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii karę grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych, przekraczając górną granicę tej kary możliwej do orzeczenia w postępowaniu nakazowym i doprowadzając tym samym do rażącego naruszenia przepisu art. 502 § 1 k.p.k. w sposób mający istotny wpływ na treść wydanego wyroku.

23 W tej sytuacji, zaskarżony wyrok należało uchylić a sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy – Śródmieście w Warszawie, celem wydania orzeczenia zgodnego z obowiązującymi regulacjami prawnymi.

24 Z tych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku SSN Paweł Bucoń SSN Małgorzata Bednarek SSN Anna Dziergawka

Powołane przepisy