Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2021 r., II DIZ 24/21

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2021 r., II DIZ 24/21

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 23 marca 2021 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Ryszard Witkowski (przewodniczący)

4 SSN Jarosław Sobutka (sprawozdawca)

5 SSN Konrad Wytrykowski

6 w sprawie sędziego Sądu Rejonowego w S. A. L. po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu w dniu 23 marca 2021 r. na podstawie art. 105 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2072) postanowił sprostować oczywistą omyłkę rachunkową w pkt 2

7 postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2021r. w ten sposób, że w miejsce kwoty „732 (siedemset trzydzieści dwa złote)” wpisać kwotę „738 (siedemset trzydzieści osiem złotych)”

Uzasadnienie

8 Zgodnie z brzmieniem art. 105 § 1 k.p.k. oczywiste omyłki pisarskie i rachunkowe oraz w obliczeniu terminów w orzeczeniu lub zarządzeniu albo w ich uzasadnieniu można sprostować w każdym czasie. W pkt 3 postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2021r. błędnie wskazano kwotę „732 (siedemset trzydzieści dwa złote)” – tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego udzielonego wnioskodawcy przez adw. P. M. prowadzącego Kancelarię Adwokacką z siedzibą w W. Biorąc pod uwagę brzmienie § 17 ust. 2 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019r. poz. 18 ze zm.), opłata za obronę przed Sądem Najwyższym wynosi 600 zł., co po zwiększeniu o należny podatek VAT (23%) daje kwotę 738 zł.

9 Biorąc powyższe pod Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.