Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2011 r., II CZ 98/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2011 r., II CZ 98/11Otwórz w aplikacji
Tekst
1 Sygn. akt II CZ 98/11
POSTANOWIENIE
2 Dnia 15 grudnia 2011 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie :
4 SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)
5 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
6 SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)
7 w sprawie z powództwa B. K. i W. K.
8 przeciwko M. G. i M. T.
9 o zapłatę,
10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
11 w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2011 r.,
12 zażalenia pozwanych
13 na postanowienie Sądu Okręgowego
14 z dnia 19 kwietnia 2011 r.,
15 odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
16 2
17 Pozwani zaskarżyli zażaleniem do Sądu Najwyższego (k. 499) postanowienie Sądu drugiej instancji z dnia 19 kwietnia 2011 r. przyznające biegłemu sądowemu tytułem wynagrodzenia i zwrotu poniesionych wydatków kwotę 2.272,71 zł (k. 464). Domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
18 Zażalenie do Sądu Najwyższego jest niedopuszczalne z mocy art. 3941 § 2
19 k.p.c. i jako takie podlegało odrzuceniu.
20 Zaskarżone postanowienie w przedmiocie przyznania biegłemu wynagrodzenia nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, a ponadto w niniejszej sprawie o zapłatę nie przysługuje skarga kasacyjna ze względu na wartość przedmiotu sporu i wartość przedmiotu zaskarżenia, które nie przekraczają pułapu kwotowego określonego w art. 3982 § 1 k.p.c.
21 Wobec zatem niedopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego z mocy art. 3941
22 § 2 k.p.c. zażalenie pozwanych należało odrzucić, co Sąd Najwyższy uczynił w sentencji postanowienia na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3986
23 § 2
24 k.p.c.
25 Możliwość zbadania postanowienia wydanego w toku postępowania drugoinstancyjnego, które jedynie zdecydowało o ostatecznej wysokości jednego z elementów kosztów tego postępowania występuje w postępowaniu zażaleniowym, mającym za przedmiot kontrolę jego kosztów, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, ale tylko wówczas gdy strona żaląca o to wnioskowała na podstawie art. 380 k.p.c. (por. postanowienia SN z dnia 14 stycznia 2011 r., II CZ 79/10, niepubl.).