Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2015 r., II CZ 96/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2015 r., II CZ 96/14

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 96/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 13 lutego 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Marta Romańska (przewodniczący)

5 SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

6 SSN Karol Weitz

7 w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Okręgowego w W.

8 przeciwko W. W.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lutego 2015 r.,

11 zażalenia pozwanego

12 na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

13 z dnia 28 sierpnia 2014 r.,

14 oddala zażalenie i zasądza od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1 800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

15 2

Uzasadnienie

16 W zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w P. odrzucił skargę kasacyjną pozwanego. W zażaleniu pozwany zarzucając naruszenie art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji RP wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Ponadto wniósł na podstawie art. 380 k.p.c. o rozpoznanie przez Sąd Najwyższy rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu Sądu Okręgowego w P. z dnia 6 sierpnia 3014 r. o odmowie zwolnienia pozwanego od opłaty od skargi kasacyjne. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

17 Zarzut naruszenia wskazanych w zażaleniu przepisów Konstytucji jest niezasadny. Przepis art. 3942

18 § 2 k.p.c. w zakresie w jakim wyklucza zaskarżenie

19 postanowienia o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych, wydanego po raz pierwszy przez sąd II instancji, został uznany za zgodny z Konstytucją (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 31 marca 2009 r., SK 19/08.

20 Postanowienie o odmowie zwolnienia pozwanego od opłaty od skargi kasacyjnej z dnia 6 sierpnia 2014 r. uznać należy za w pełni zasadne. Zwolnienie od konieczności ponoszenia opłat sadowych jest wyjątkiem. Powinno zostać stosowane wobec osób, które biorąc pod uwagę przeciętny poziom uzyskiwanych dochodów i posiadanego majątku nie mogą ponosić tych opłat bez uszczerbku dla siebie i rodziny. W sytuacji, gdy uzyskiwane dochody oraz posiadany majątek pozwalają na ponoszenie tych opłat, a tak jest w przypadku pozwanego, zwolnienie nie powinno być orzekane. Wniosek taki jest tym bardziej uzasadniony jeżeli zważyć, że pozwany korzystający z drogi wycieczek zagranicznych oraz posiadający samochód dobrej marki, wnosząc o zwolnienie go z opłaty sądowej chce przerzucić ryzyko związane z toczonym procesem na środki budżetowe, czyli procesować się na koszt wszystkich pozostałych obywateli, w ogóle nie biorąc pod uwagę, że jeżeli pewny jest swoich racji zawartych w kasacji, to aby nie uszczuplać swojego stanu posiadania może wziąć kredyt, który spłaci w razie uzyskania korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia.

21 3

22 Mając na względzie, że zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się nieuzasadnione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art.

23 3941

24 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.