Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2010 r., II CZ 95/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2010 r., II CZ 95/10

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 95/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 września 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

5 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

6 SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

7 w sprawie ze skargi G. L.

8 o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt I ACa (…) wydanym w sprawie z powództwa G. L.

9 przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Infrastruktury i Wojewodzie X., Spółdzielni Mieszkaniowej w P., Spółdzielni Mieszkaniowej „W.(...)” w P. i Bankowi - Spółce Akcyjnej V Oddział w P.

10 o zapłatę,

11 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 września 2010 r., zażalenia powódki (skarżącej)

12 na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 5 maja 2010 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie;

13 oddala wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

14 2

Uzasadnienie

15 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 maja 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę G. L. o wznowienie postępowania. Sąd wskazał, że skarga nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia.

16 W zażaleniu skarżąca zażądała uchylenia tego postanowienia.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, iż skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia (por. postanowienie SN z dnia 14 grudnia 2006 r. I CZ 103/06, niepubl., z dnia 27 października 2006 r., I CZ 43/06, niepubl., z dnia 25 października 2006 r., III CZ 65/06, niepubl., z dnia 18 maja 2006 r., IV CZ 36/06, niepubl., z dnia 24 czerwca 2005 r., V CZ 70/05, niepubl., z dnia 15 czerwca 2005 r., IV CZ 50/05, niepubl.). Dopuszczalność oceny dowodów przytaczanych w skardze o wznowienie wynika już z art. 403 § 2 k.p.c., który przecież odwołuje się do kryterium możności wpływu środka dowodowego na wynik sprawy. Stąd też Sąd Apelacyjny zasadnie przyjął, wbrew odmiennemu stanowisku żalącej, że skargę o wznowienie należy odrzucić, skoro przywołane środki dowodowe nie mają wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

19 Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941

20 §

21 3 k.p.c.).