Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2010 r., II CZ 81/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2010 r., II CZ 81/10

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 81/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 września 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

5 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

6 SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa W. K.

8 przeciwko K. K.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 września 2010 r., zażalenia pozwanego

11 na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 13 kwietnia 2010 r., sygn. akt III Ca (…),

12 uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

13 W zaskarżonym postanowieniu z dnia 13 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy w Ł. odrzucił zażalenie pozwanego Krzysztofa Kłuska w sprawie z powództwa W. K., o zapłatę. Sąd podkreślił, że pozwany nie uiścił opłaty podstawowej.

14 W zażaleniu pozwany zażądał uchylenia tego postanowienia.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Zażalenie należy uwzględnić.

17 W sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.

18 „o kosztach sądowych w sprawach cywilnych” (u.k.s.c.) w jej pierwotnym brzmieniu. 2

19 Zgodnie z art. 149 ust. 1 u.k.s.c., w sprawie nie znajdzie zastosowania ustawa z dnia 13 czerwca 1967 r. „o kosztach sądowych w sprawach cywilnych”, skoro wyrok kończący postępowanie przed sądem I instancji, został wydany po dniu utraty mocy przez tą ustawę. W sprawie nie ma podstaw do uwzględnienia zmian w u.k.s.c. wprowadzonych ustawą z dnia 14 grudnia 2006 r. „o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych”. Zgodnie z art. 2 tejże, do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2008 r., III CZP 48/08, OSNC 2009/7-8/102). Zarówno we wcześniejszym jak i w nowszym orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, że zgłoszenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych powoduje, że obowiązek uiszczenia opłaty zostaje odsunięty w czasie. Nie dotyczy to jedynie sytuacji, gdy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych był bezprzedmiotowy (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006., III CZP 98/06, OSNC 2007/9/131, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2008 r., II UZ 47/07, niepubl., z dnia 11 stycznia 2008r., V CZ 115/07, niepubl., z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 136/07, niepubl.). W rozważanej sprawie żalący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który powinien zostać rozpatrzony, zatem odrzucenie zażalenia z powodu braku uiszczenia opłaty podstawowej było nieuzasadnione.

20 Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39815 § 1 k.p.c. zdanie

21 pierwsze w zw. z art. 3941

22 § 3 k.p.c.).