Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2010 r., II CZ 72/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2010 r., II CZ 72/10

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 72/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 września 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

5 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

6 SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

7 w sprawie z wniosku W.(...) z siedzibą G., (…) BM Holandia przy uczestnictwie A. M.

8 o stwierdzenie wykonalności orzeczenia sądu zagranicznego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 września 2010 r., zażalenia wnioskodawcy

9 na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 3 marca 2010 r., sygn. akt I WSC (…) [I ACz (…)],

10 oddala zażalenie;

11 zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika postępowania kwotę 120 zł kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

12 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 marca 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i odrzucił skargę kasacyjną W.(...) Sąd wskazał, że skarga została wniesiona po upływie terminu, a w sprawie nie ma podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

13 W zażaleniu skarżący zażądał uchylenia tego postanowienia.

14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Zażalenie podlega oddaleniu.

16 Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c. strona może wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, jeśli uchybiła mu bez swojej winy. Brak 2

17 winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności jaką można wymagać od podmiotu należycie dbającego o swoje interesy.

18 W sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że żalący nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Trzeba podkreślić, że odpis postanowienia Sądu II instancji został doręczony pełnomocnikowi żalącego w dniu 2 października 2009 r., tak więc termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 2 grudnia 2009 r. Tymczasem żalący zwrócił się do innego pełnomocnika o sporządzenie skargi kasacyjnej dopiero w dniu 30 listopada 2009 r. Ewentualne zaniedbania polskiego pełnomocnika reprezentującego żalącego nie wyłączają negatywnych dla żalącego konsekwencji procesowych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2009 r., II UZ 35/09, niepubl., z dnia 28 listopada 2007 r. V CZ 105/07, niepubl., z dnia 30 maja 2007 r. II CSK 167/07, niepubl.). Stąd też Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu jest niezasadny, zatem skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941

19 §

20 3 k.p.c.).